واکاوی خصوصیسازی طرحهای آبیاری و زهکشی از دیدگاه قوانین و سیاستها
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری سازههای آبی گروه مهندسی آبیاری و آبادانی، دانشکده مهندسی و فناوری کشاورزی، دانشگاه تهران، تهران، ایران
2 دانشیار گروه مهندسی آبیاری و آبادانی، دانشکده مهندسی و فناوری کشاورزی، دانشگاه تهران، تهران، ایران
doi
10.22092/idser.2021.353871.1463چکیده
ایجاد چارچوب نامناسب پشتیبانی، حمایت ضعیف از سوی سیاستگذاران و جامعه مدنی و واگذاری زودهنگام وظیفه به سازمانهای غیردولتی بدون ایجاد ظرفیت سازمانی از دلایل مکرر شکست در واگذاری طرحهای آبیاری و زهکشی به بخش خصوصی است؛ بنابراین گردآوری مبانی، اصول و معیارهای موجود، اسناد بالادستی، قوانین کشور و برخی تجربیات بینالمللی معطوف به مفاهیم خصوصیسازی و انتقال مدیریت آب در بخش کشاورزی، در تحقیق حاضر مدنظر قرار گرفته است. نتایج نشان داد کلی بودن قوانین و مقررات بدون توجه به تنوع ویژگیهای خاص هر منطقه، فقدان ضمانت اجرایی و عدم پایش و ارزیابی در حین اجرای طرحهای کاهش تصدیگری دولتی از مشکلات عمده اجرای قوانین موجود در این خصوص است. ضمن اینکه با تغییر سیاستهای کشور از دولتمحوری به سمت مشارکت بخش خصوصی و کشاورزان، قوانین جاری در حوزه منابع آب نیز نیازمند بازنگری هستند همچنین مرور تجربیات بینالمللی نشان داد حمایت سیاسی قوی از طرف مقامات دولتی، استفاده از چارچوب قانونی ساده و انعطافپذیر بهصورت تدریجی در موفقیت اصلاحات در قوانین خصوصیسازی اثرگذار است.
