تأثیر سبکهای شوخطبعی بر شایستگی اجتماعی در ارتباطات بینفردی سازمانی
نویسندگان
1 استادیار گروه مدیریت دانشگاه سمنان
2 دانشجوی دکتری مدیریت رفتاری، دانشگاه سمنان
doi
10.22059/jisr.2015.56200چکیده
امروزه ارتباط بینفردی اثربخش، از عوامل کلیدی موفقیت سازمانها بهشمار میرود؛ بنابراین، باید شایستگی اجتماعی را- که لازمة ارتباطهای بینفردی اثربخش است- بررسی و تحلیل کرد. شوخطبعی یک راهبرد رایج ارتباطی است که نقش مهمی در شایستگی اجتماعی و ارتباطهای بینفردی دارد. این پژوهش، تأثیر سبکهای شوخطبعی کارکنان بر شایستگی اجتماعی آنها در ارتباطهای بینفردی سازمانی را بررسی میکند. پژوهش حاضر کاربردی است و با توجه به اهدافش، توصیفی- همبستگی بهشمار میرود. جامعة آماری این پژوهش، تمامی کارکنان استانداری خراسان شمالی هستند که از میان آنها، با استفاده از روش نمونهگیری تصادفی ساده، 68 نفر بهعنوان نمونه انتخاب شدند. ابزار جمعآوری دادهها پرسشنامة سبکهای شوخطبعی مارتین و همکاران و پرسشنامة شایستگی اجتماعی بورمسترت و همکاران است. دادهها با استفاده از آزمونهای همبستگی پیرسون، تحلیل رگرسیون خطی ساده و چندگانه و نیز مقایسة میانگین جامعة آماری تجزیه و تحلیل شدهاند. نتایج نشان میدهد که سبکهای شوخطبعی، بر شایستگی اجتماعی مؤثرند. سبکهای شوخطبعی پیوندی و خودارتقایی، بر شایستگی اجتماعی تأثیر مثبت و سبکهای شوخطبعی تهاجمی و خودزنی بر آن تأثیر منفی دارند و ترکیب آنها شایستگی اجتماعی را تعیین کرد. همچنین میزان استفادة کارکنان از سبکهای شوخطبعی و نیز سطح شایستگی اجتماعی آنها متوسط به بالاست.