بررسی ویژگی های روان سنجی مقیاس طرد همسالان در پایۀ ششم ابتدائی
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری روانشناسی تربیتی، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه لرستان، خرم آباد، ایران
2 دانشیار گروه روانشناسی، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه لرستان، خرم آباد، ایران
3 استادیار گروه روانشناسی، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه لرستان، خرم آباد، ایران
4 استادیار گروه روانشناسی، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه لرستان، خرم آباد، ایران
5 استادیار گروه روانشناسی، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه لرستان، خرم آباد، ایران
doi
10.22054/jem.2020.39641.1895چکیده
اثرات مخربی که طرد شدن از سوی همسالان در دورۀ کودکی دارد تحقیق و پژوهش در این حوزه را یک ضرورت ساخته است. نظر به اینکه اصلیترین گام در هر پژوهشی داشتن ابزاری روا، پایا و مختص فرهنگ آن جامعه است هدف اصلی پژوهش حاضر بررسی ویژگیهای روانسنجی (تعیین ساختار عاملی و اعتبار) مقیاس طرد همسالان ویسل، سارید و استرنبرگ (2013) بود. طرح پژوهش از نوع همبستگی است. جامعه این پژوهش شامل کلیۀ دانشآموزان پایۀ ششم دبستان شهر کرمانشاه در سال 97-96 بود که تعداد 311 نفر از ایشان بهعنوان نمونه و بهصورت تصادفی خوشهای انتخاب شدند. نتایج تحلیل عامل اکتشافی نشان داد که همانند با نسخۀ اصلی پرسشنامه این مقیاس در جامعۀ مختص دانشآموزان ایرانی دارای چهار مؤلفه است که این مؤلفهها را تحلیل عامل تائیدی مرتبه اول مورد تائید قرار داد. این مؤلفهها در تحلیل عامل تائیدی مرتبه دوم همگی در ذیل مفهوم طرد همسالان قرار گرفت. در مجموع میتوان گفت که مقیاس طرد همسالان بعد از تعدیلهایی جزئی که بر روی آن صورت گرفت دارای روایی و پایائی مطلوبی میباشد و قابلیت استفاده در جامعۀ دانشآموزان ایرانی را دارد
