اعتباریابی نسخۀ فارسی مقیاس اعتیاد به اینستاگرام(فرم شش سؤالی) در بین دانشجویان ایرانی
نویسندگان
1 کارشناس ارشد روانشناسی سلامت؛ دانشکدۀ علوم رفتاری و سلامت روان، دانشگاه علوم پزشکی ایران. تهران، ایران.
2 کارشناس ارشد روانشناسی بالینی، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه محقق اردبیلی. اردبیل، ایران
3 دکترای روانشناسی تربیتی؛ دانشکده اقتصاد و علوم اجتماعی، دانشگاه بوعلی سینا. همدان، ایران.
4 کارشناس ارشد روانشناسی بالینی، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه محقق اردبیلی. اردبیل، ایران
doi
چکیده
هدف: با توجه به استفادۀ روزافزون از اینستاگرام که میتواند فرصتها و چالشهای بسیاری را به همراه داشته باشد، در پژوهش پیش رو به اعتباریابی نسخۀ فارسی مقیاس اعتیاد به اینستاگرام(فرم شش سؤالی) در بین دانشجویان ایرانی پرداخته شد. روش: روش این پژوهش، توصیفی- پیمایشی بود. جامعۀ آماری، تمامی دانشجویان دانشگاههای شهرستان مشهد بودند که از این جامعه و به روش نمونهگیری خوشهای چند مرحلهای، 681 آزمودنی انتخاب شدند و به دو مقیاس اعتیاد به اینستاگرام(IAS-6 & IAS-15) و بهزیستی روانشناختی ریف(RPWS-18) پاسخ دادند. یافتهها: نتایج نشان داد که این مقیاس از روایی سازه و ملاک خوبی برخوردار است. پایایی نیز به دو روش آلفای کرونباخ و بازآزمایی به ترتیب 83/0 و 71/0 بود که بسیار مطلوب است. از لحاظ روایی ملاک نیز این مقیاس با بهزیستی، رابطۀ منفی و معنادار و با اعتیاد به اینستاگرام 15 سؤالی، رابطۀ مثبت و معنادار داشت(01/0p<). همچنین در اعتیاد به اینستاگرام بین خانمها و آقایان تفاوت معناداری وجود نداشت. نتیجهگیری: این ابزار میتواند در نمونۀ ایرانی استفاده شود. همچنین انجام مطالعات دانشگاهی با توجه به افزایش روزافزون استفاده از این پلتفرم و ظرفیتهای مثبت و منفی موجود در آن، از اهمیت بسیار زیادی برخوردار است.