مطالعۀ آزمایشگاهی کاهش نیروی امواج شکنا توسط پوشش های بلند درختی مستغرق و غیرمستغرق
نویسندگان
1 استادیار گروه سازه های آبی، دانشکده مهندسی علوم آب ، دانشگاه شهید چمران اهواز، اهواز، ایران
2 دانشجوی دکتری گروه سازه های آبی، دانشکده مهندسی علوم آب، دانشگاه شهید چمران اهواز، اهواز، ایران.
3 استاد گروه سازه های آبی، دانشکده مهندسی علوم آب، دانشگاه شهید چمران اهواز، اهواز، ایران.
doi
10.22092/idser.2020.342708.1430چکیده
از عوامل مهم تأثیر گذار بر کاهش امواج توسط پوششهای درختی، نسبت استغراق (نسبت عمق آبگرفتگی درختان به ارتفاع آنها) است. در این پژوهش، آزمایشهای جامعی در کانال موج برای ارزیابی تأثیر پوشش درختی در حالت استغراق و غیراستغراق بر میرایی امواج شکنا به اجرا درآمد و ساقه های چوبی درختان با قطر 1 سانتیمتر به عنوان کمربند سبز شبیه سازی شده در معرض هجوم امواج شکنا با ارتفاع های متفاوت قرار گرفتند. روش اندازه گیری بر مبنای جذب مومنتم است و نیروی موج وارد شده بر قسمت متحرک فلوم با طولی معادل یک متر که در بخش میانی فلوم قرار گرفته با استفاده از روش اندازه گیری مستقیم و توسط حسگر بار دینامیکی اندازهگیری شد. آزمایشها با آرایش موازی 10×10 در شیب ثابت صفر، یازده ارتفاع موانع از 10 تا 30 سانتیمتر و ده ارتفاع متفاوت موج بررسی شده است. نتایج آزمایشگاهی نشان داد در تولید امواج با ویژگیهای یکسان، هنگامی که موانع از حالت غیراستغراق به حالت استغراق تغییر یابند، نیروی جذب شده موج بسیار کاهش مییابد. بیشترین کاهش مشاهده شده، معادل 63/41 درصد، هنگامی است که موانع به یک سوم ارتفاع اولیه خود (از ارتفاع 30 سانتیمتر در حالت غیرمستغرق به 10 سانتیمتر در حالت مستغرق) میرسند و ارتفاع موج 13 سانتی متر است.