مطالعۀ آزمایشگاهی کاهش نیروی امواج شکنا توسط پوشش های بلند درختی مستغرق و غیرمستغرق

نویسندگان

1 استادیار گروه سازه های آبی، دانشکده مهندسی علوم آب ، دانشگاه شهید چمران اهواز، اهواز، ایران

2 دانشجوی دکتری گروه سازه های آبی، دانشکده مهندسی علوم آب، دانشگاه شهید چمران اهواز، اهواز، ایران.

3 استاد گروه سازه های آبی، دانشکده مهندسی علوم آب، دانشگاه شهید چمران اهواز، اهواز، ایران.

doi
10.22092/idser.2020.342708.1430
چکیده

از عوامل مهم تأثیر گذار بر کاهش امواج توسط پوشش­های درختی، نسبت استغراق (نسبت عمق آبگرفتگی درختان به ارتفاع آنها) است. در این پژوهش، آزمایش­های جامعی در کانال موج برای ارزیابی تأثیر پوشش درختی در حالت استغراق و غیراستغراق بر میرایی امواج شکنا به اجرا درآمد و ساقه ­های چوبی درختان با قطر 1 سانتی­متر به­ عنوان کمربند سبز شبیه سازی شده در معرض هجوم امواج شکنا با ارتفاع ­های متفاوت قرار گرفتند. روش اندازه گیری بر مبنای جذب مومنتم است و نیروی موج وارد شده بر قسمت متحرک فلوم با طولی معادل یک متر که در بخش میانی فلوم قرار گرفته با استفاده از روش اندازه گیری مستقیم و توسط حسگر بار دینامیکی اندازه­گیری شد. آزمایش­ها با آرایش موازی 10×10 در شیب ثابت صفر، یازده ارتفاع موانع از 10 تا 30 سانتی­متر و ده ارتفاع متفاوت موج بررسی شده است. نتایج آزمایشگاهی نشان داد در تولید امواج با ویژگی­های یکسان، هنگامی که موانع از حالت غیراستغراق به حالت استغراق تغییر یابند، نیروی جذب شده موج بسیار کاهش می­یابد. بیشترین کاهش مشاهده شده، معادل 63/41 درصد،  هنگامی است که موانع به یک سوم ارتفاع اولیه خود (از ارتفاع 30 سانتی­متر در حالت غیرمستغرق به 10 سانتی­متر در حالت مستغرق) می­رسند و ارتفاع موج 13 سانتی متر است.