ارایه مدل همفزون استفاده از وسایل نقلیه همگانی در سفرهای روزانه
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری، دانشکده مهندسی عمران و محیط زیست، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران
2 استادیار، دانشکده مهندسی عمران و محیط زیست، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران
3 استاد دانشکده مهندسی عمران و محیط زیست دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران
4 دانشجوی کارشناسی ارشد، دانشکده مهندسی عمران و محیط زیست، دانشگاه امیرکبیر، تهران، ایران
doi
چکیده
در شرایطی که والدین تصمیمگیرندگان نهایی در مورد شیوه انتخاب سفر فرزندانشان به مدرسه هستند، شیوه سفر خود آنها نیز متقابلاً تحت تاثیر نیازمندیهای سفر فرزندانشان است. این مقاله نشان میدهد چگونه یک مدل همفزون قادر است میزان استفاده از وسایل نقلیه همگانی را برای سفرهای روزانه (کاری و تحصیلی) در سطح خانوارها توصیف نماید. نمونهای متشکل از 4000 خانوار (با نرخ بازگشت 39/47 درصد) با استفاده از پرسشنامههای کاغذی مورد پرسشگری قرار گرفت. هر خانوار الزاماً دارای یک فرزند در مقطع ابتدایی بوده است. آمار توصیفی دادهها نشان میدهد تنها 732 نفر از والدین (39 درصد) برای سفرهای کاری و 216 نفر از فرزندان (11 درصد) برای سفرهای تحصیلی، سه بار در هفته یا بیشتر از وسیله نقلیه همگانی استفاده کردهاند. در این مقاله یک مدل معادله ساختاری با الهام از تئوری رفتار رنامهریزی شده برای توصیف استفاده از حمل و نقل همگانی در سفرهای روزانه ارائه شد. نتایج بر جنبه "قصد" در استفاده از حمل و نقل همگانی تاکید دارد. کنترل درک شده رفتاری، عادت، دسترسی به زیرساختهای حمل و نقل همگانی، همراهی فرزندان تا مدرسه و فاصله درک شده خانه تا مدرسه از دیگر عوامل موثر در بروز رفتار استفاده از وسایل نقلیه بوده است.