مطالعۀ آزمایشگاهی تأثیر میزان بازشدگی دیوارۀ روزنه دار دوم در حوضچۀ آرامش افقی بر پروفیل جریان و مشخصات پرش هیدرولیکی
نویسندگان
1 استادیار گروه مهندسی آب، دانشکده کشاورزی، دانشگاه لرستان، خرم آباد، ایران
2 استادیار گروه مهندسی آب، دانشکده کشاورزی، دانشگاه لرستان، خرم آباد، ایران
3 استاد، گروه سازه های آبی، دانشکده مهندسی علوم آب، دانشگاه شهید چمران اهواز
doi
10.22092/idser.2020.127889.1406چکیده
یکی از پدیده های هیدرولیکی مهم که در دهه های گذشته محققان به آن پرداخته اند پرش هیدرولیکی است که تا هم اکنون نیز این پژوهش ها ادامه دارد. در این تحقیق، اثرهای زوج دیوارۀ روزنه دار با روزنه های دایرهای شکل و میزان بازشدگی ثابت برای دیوارۀ روزنه دار اول (50 درصد) و میزان بازشدگی متفاوت برای دیوارۀ روزنه دار دوم (12.5 ، 25 و 50 درصد)، بر پروفیل جریان عبوری از روی دیواره های روزنه دار و مشخصات پرش هیدرولیکی در حوضچۀ آرامش ارزیابی شده است. آزمایش ها در دبی های 47.3 تا 145.5 لیتر بر ثانیه و برای اعداد فرود در بازۀ 3.6 تا 11.2 در قالب 32 آزمایش اجرا شد. نتایج آزمایشگاهی نشان داد که زوج دیوارۀ روزنه دار با میزان بازشدگی (12.5 درصد - 50 درصد) افت نسبی انرژی را تا 83.7 درصد افزایش داده است. زوج دیوارۀ روزنه دار با بازشدگی 50 درصد نیز برای هر دو دیواره، طول پرش هیدرولیکی را تا 2.15 برابر عمق ثانویۀ پرش هیدرولیکی آزاد کاهش داده است. زوج دیواره با 50 درصد بازشدگی برای دیوارۀ روزنه دار اول و دوم بهترین عملکرد را به لحاظ ایجاد پرش های کامل و پایدار داشته است. زوج دیوارۀ روزنه دار با بازشدگی 50 درصد برای دیوارۀ روزنه دار اول و دوم، در مقایسه با سایر زوج دیواره های روزنه دار، به علت بالا آمدن غلتاب های ایجاد شده در پشت دیوارۀ روزنه دار دوم از کف به سطح جریان، پتانسیل ایجاد فرسایش را در پایین دست حوضچه های آرامش کاهش داده است.