بررسی تاثیر وضعیت روسازی و عملیات نگهداری بر تصادفات راههای برون شهری (مطالعه موردی: راههای استان تهران)
نویسندگان
1 مربی، گروه مهندسی عمران، واحد ملارد، دانشگاه آزاد اسلامی، ملارد، تهران، ایران
2 دانش آموخته کارشناسی ارشد، گروه مهندسی عمران، واحد ملارد، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران
3 استادیار، گروه مهندسی عمران، واحد ملارد، دانشگاه آزاد اسلامی، ملارد، تهران، ایران
4 مربی، گروه مهندسی عمران، واحد ملارد، دانشگاه آزاد اسلامی، ملارد، تهران، ایران
doi
چکیده
در این تحقیق خرابی های روسازی و عوامل موثر در تعداد تصادفات بررسی شد. پارامترهایی نظیر ، عرض باند ،متوسط ترافیک روزانه، شاخص ناهمواری و خرابیهای روسازی ، طول قطعه و سرعت وسائل نقلیه در 19 محور اصلی بین شهری در استان تهران بررسی و با استفاده از نرم افزار SPSS ارزیابی شد. همچنین بعنوان هدف دیگر این تحقیق ،رابطه فوق پس از اجرای عملیات نگهداری مجددا مورد ارزیابی قرارگرفت. نتایج نشان داد که ضمن ارائه یک مدل رگرسیون جدید، میزان تصادفات به طور چشمگیری کاهش پیدا کرده است. بر اساس این نتایج ، خرابی های روسازی و از بین آن ها شاخص IRI به میزان بالایی بر روی تصادفات مؤثر بوده و تاثیر عملیات نگهداری بر روی تصادفات به گونه ای بود که توانست در کل شبکه 60 درصد کاهش ایجاد نماید. تحقیق کلان حاضر، کل راه های استان تهران را بررسی کرده و نتایج مدیریتی مناسبی را در پی خواهد داشت. همچنین چند رابطه با در نظرگیری پارامترهای فوق برای قبل وبعد از عملیات نگهداری ارائه شد و با یکدیگر مقایسه گردید. خرابی های روسازی به میزان بالایی بر روی تصادفات ناشی از عامل روسازی موثر بوده و میزان کاهش ایجاد شده نیز برای تصادفات مربوط به روسازی است. دو روش تحلیل رگرسیونی و لگاریتمی برای تطابق متغیرها با توزیع در مدل های موجود ارائه شد. میزان تصادفات بعد از عملیات نگهداری برای روش تحلیل رگرسیونی و لگاریتمی، به ترتیب به حدود 0.40 و 0.52 برابر حالت قبل از عملیات نگهداری رسیده است و این بیانگر کاهش 60 و 50 درصدی در تصادفات ناشی از خرابی های روسازی ها است. با مقایسه نتایج، هر دو نوع رویکرد آماری توانایی پیش بینی تصادفات پس از انجام عملیات نگهداری را با وجود داده ها داشته و روش تحلیل رگرسیونی نتایج بهتری به میزان ده درصد کاهش تصادفات را نشان داده است.
