بررسی رفتار انتخاباتی زنان در ایران (مطالعه موردی: رفتار انتخاباتی زنان شهر رشت در انتخابات ریاست جمهوری ایران دوره های دهم ویازدهم، سال های 1388 و 1392)

نویسندگان

1 استادیار گروه علوم سیاسی دانشگاه آزاد اسلامی، واحد چالوس

2 دانشجوی دکتری علوم سیاسی (اندیشة سیاسی) دانشگاه آزاد اسلامی، واحد چالوس

doi
10.22059/jisr.2015.56204
چکیده

جوامع برای رسیدن به توسعه، نیازمند بهره‌گیری از ظرفیت کامل منابع انسانی خویش­اند. برپایة مطالعات دفتر توسعة انسانی سازمان ملل متحد (2009)، در کشورهای خاورمیانه، حضور زنان در عرصه‌های سیاسی و مشارکت سیاسی پایین­تر از مردان است. پژوهش حاضر رفتار انتخاباتی جامعة زنان رشت در انتخابات ریاست‌جمهوری دهم و یازدهم را بررسی می­کند. براین­اساس، پرسش‌های پژوهش حاضر عبارت‌اند از: 1. مدرن­شدن جامعة زنان رشتی، چقدر بر مشارکت سیاسی آنان تأثیر داشته است؟ 2. زنان در انتخاب نامزد شایسته‌تر در انتخابات ریاست­جمهوری دوره‌های دهم و یازدهم، چقدر از آرای همسرانشان تأثیر پذیرفته‌اند؟ پژوهش حاضر از نظر هدف، کاربردی و از نظر روش، توصیفی از نوع همبستگی است. جامعة آماری، همۀ زنان بالای 18 سال شهر رشت (317,000 نفر) است و حجم نمونه 510 نفر برآورد شده است. برای آزمون فرضیه­ها، از آزمون ضریب همبستگی خی­دو و نیز تفاوت میانگین (t) استفاده شد. براساس نتایج، بین متغیر مدرن یا سنتی­بودن زنان و متغیرهای حضور در انتخابات ریاست‌جمهوری دوره­های دهم و یازدهم، انتخاب مشاور برای برگزیدن نامزد شایسته‌تر و اهمیت­دادن به رأی همسر، رابطه­ای معنادار وجود دارد.