بررسی رفتار انتخاباتی زنان در ایران (مطالعه موردی: رفتار انتخاباتی زنان شهر رشت در انتخابات ریاست جمهوری ایران دوره های دهم ویازدهم، سال های 1388 و 1392)
نویسندگان
1 استادیار گروه علوم سیاسی دانشگاه آزاد اسلامی، واحد چالوس
2 دانشجوی دکتری علوم سیاسی (اندیشة سیاسی) دانشگاه آزاد اسلامی، واحد چالوس
doi
10.22059/jisr.2015.56204چکیده
جوامع برای رسیدن به توسعه، نیازمند بهرهگیری از ظرفیت کامل منابع انسانی خویشاند. برپایة مطالعات دفتر توسعة انسانی سازمان ملل متحد (2009)، در کشورهای خاورمیانه، حضور زنان در عرصههای سیاسی و مشارکت سیاسی پایینتر از مردان است. پژوهش حاضر رفتار انتخاباتی جامعة زنان رشت در انتخابات ریاستجمهوری دهم و یازدهم را بررسی میکند. برایناساس، پرسشهای پژوهش حاضر عبارتاند از: 1. مدرنشدن جامعة زنان رشتی، چقدر بر مشارکت سیاسی آنان تأثیر داشته است؟ 2. زنان در انتخاب نامزد شایستهتر در انتخابات ریاستجمهوری دورههای دهم و یازدهم، چقدر از آرای همسرانشان تأثیر پذیرفتهاند؟ پژوهش حاضر از نظر هدف، کاربردی و از نظر روش، توصیفی از نوع همبستگی است. جامعة آماری، همۀ زنان بالای 18 سال شهر رشت (317,000 نفر) است و حجم نمونه 510 نفر برآورد شده است. برای آزمون فرضیهها، از آزمون ضریب همبستگی خیدو و نیز تفاوت میانگین (t) استفاده شد. براساس نتایج، بین متغیر مدرن یا سنتیبودن زنان و متغیرهای حضور در انتخابات ریاستجمهوری دورههای دهم و یازدهم، انتخاب مشاور برای برگزیدن نامزد شایستهتر و اهمیتدادن به رأی همسر، رابطهای معنادار وجود دارد.