فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

یکی از مهم­ترین دلایل ناپایداری و تخریب پل، آبشستگی موضعی در اطراف پایه و تکیه­ گاه آن­ است. در دهه­ های گذشته روش­ های مختلفی برای مقابله با آبشستگی پیشنهاد شده است که می ­توان آنها را به دو دسته کلی تقسیم کرد: روش­ های تغییر الگوی جریان و روش­ های مقاوم‌سازی ذرات بستر. استفاده از طوقه یکی از روش­ های مؤثر اصلاح الگوی جریان در کاهش آبشستگی در اطراف تکیه­ گاه و پایه پل است. در این تحقیق تأثیر چهار اندازه مختلف طول طوقه­ در پنج نسبت استغراق متفاوت بر حفاظت آبشستگی تکیه­ گاه و گروه پایه­ های پل با حضور اجسام شناور مستطیلی بررسی ‌شده است. تمامی آزمایش ­ها در شرایط جریان یکنواخت با آب زلال و تکیه­ گاه، جسم شناور و طوقه­ های مستطیلی و پایه­ های استوانه ­ای با رسوبات غیرچسبنده­ با mm 91/0= d50 اجرا شده است. نتایج آزمایش ­ها نشان می ­دهد کم­ترین و بیش­ترین درصد کاهش آبشستگی به‌ترتیب مربوط به طوقه5/1 برابر طول تکیه­ گاه در حالت قرار­گیری پنج سانتی­ متری بالای بستر رسوبی (با کاهش 15 درصد در عمق و حجم آبشستگی) و طوقه 3 برابر طول تکیه­ گاه در حالت قرار­گیری هم­ سطح بستر رسوبی (با کاهش 75 درصد در عمق و حجم آبشستگی) است.