بررسی اثر ضدقارچی اسانس مورت (Myrtus communis)بر پنی‌سیلیوم دیجیتاتوم و پنی‌سیلیوم ایتالیکوم (کپک‌های سبز و آبی میوه پرتقال)

نویسندگان

1 1- استادیار، گروه علوم و مهندسی باغبانی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی خوزستان، ملاثانی، ایران.

2 استادیار، گروه علوم و مهندسی صنایع غذایی، دانشکده علوم دامی و صنایع غذایی، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی خوزستان، ملاثانی، ایران

doi
10.52547/fsct.17.109.1
چکیده

قارچ کش­های شیمیایی زیادی برای کنترل عفونت­های قارچی استفاده می­شوند. با این وجود، تعدادی از این قارچ کش­ها برای سلامتی انسان مضر هستند. امروزه، استفاده از مواد طبیعی مانند اسانس­های روغنی و عصاره­های گیاهی با کمترین عوارض جانبی مورد توجه پژوهشگران قرار گرفته است. مورت سبز (Hyssopus officinalis L)، متعلق به خانواده Lamiaceae است که به طور وسیعی در ایران رشد می­کند. هدف از این مطالعه، بررسی فعالیت اسانس مورت سبز برای کنترل سویه­های قارچی پنی­سیلیوم دیجیتاتوم و پنی­سیلیوم ایتالیکوم در شرایط آزمایشگاهی بود. ارزیابی فعالیت ضدقارچی اسانس مورت سبز به روش­های کربی-بوئر، چاهک آگار، رقت لوله­ای (ماکرودایلوشن براث) و حداقل غلظت کشندگی بررسی شد. نتایج نشان داد که قطر هاله عدم رشد (روش کربی-بوئر) برای سویه­های قارچی پنی­سیلیوم دیجیتاتوم و پنی­سیلیوم ایتالیکوم به ترتیب 60/10 و 70/9 میلی­متر بود. قطر هاله عدم رشد (روش چاهک آگار) برای سویه­های قارچی پنی­سیلیوم دیجیتاتوم و پنی­سیلیوم ایتالیکوم به ترتیب 30/12 و 50/10 میلی­متر بود. حداقل غلظت مهارکنندگی برای سویه­های قارچی پنی­سیلیوم دیجیتاتوم و پنی­سیلیوم ایتالیکوم به ترتیب 64 و 128 میلی­گرم بر میلی­لیتر بود. حداقل غلظت کشندگی اسانس مورت سبز نیز به ترتیب 512 و 512 میلی­گرم بر میلی­لیتر بود.