رابطۀ بین جنسیت و وجود انواع ادب و خشونت کلامی در ضربالمثلهای زبان تالشی (گویش میناآبادی استان اردبیل)
نویسندگان
1 دانشگاه پیام نور
doi
چکیده
یکی از مشخصترین مرزهای اجتماعی مرزی است که بین زنان و مردان در استفاده از زبان وجود دارد و این مرز بیشتر در گفتار تجلی مییابد. از دیدگاه «هنجار اجتماعی» ادب زبانشناختی1، عملی کاملاً استاندارد در جامعه است. هر فرهنگی هنجارهای رفتاری خاص خود را دارد و رفتاری که با قوانین مطابقت دارد، ادب است. بخشی از هنجارهای اجتماعی را میتوان در ادبیات عامه و شفاهی ازجمله ضربالمثلها جستوجو کرد. بنابراین، محقق با انتخاب زبان تالشی که در منطقۀ میناآباد شهرستان اردبیل بدان صحبت میشود و با بررسی ادب زبانشناختی و انواع تهدید وجهه در صدد پاسخ به این سؤال برآمد که آیا ارتباطی بین جنسیت گویشور و استفاده از انواع ادب و خشونت کلامی2 در ضربالمثلهای زبان تالشی وجود دارد یا خیر. به همین منظور، ابتدا پژوهشگر بهصورت میدانی و مصاحبه با زنان و مردان سالخورده و میانسال، تعداد 180 ضربالمثل را جمعآوری و سپس آنها را بر اساس وجود ادب و خشونت بر اساس جنسیت بررسی کرد. بر مبنای تحلیلی که در 180 ضربالمثل جمعآوریشده بر اساس نرمافزار اس.پی.اس.اس. نسخۀ 25 انجام شد، نتیجۀ بهدست آمده نشان میدهد که رابطۀ معناداری بین جنسیت گویشوران و وجود انواع ادب و خشونت در ضربالمثلهای زبان تالشی وجود دارد که با توجه به انتظارات جامعه، این امر سبب بروز تفاوت در رفتار اجتماعی آنها نیز شده است.