فرهنگ عامه و آیینهای هندوان در مثنوی «عرفان» بیدل دهلوی
نویسندگان
1 هیأت علمی دانشگاه قم
2 دانشجوی دکتری زبان وادبیات فارسی
doi
چکیده
اشعار بیدل دهلوی، یکی از شاعران برجستۀ سبک هندی، که خارج از مرزهای جغرافیایی ایران میزیسته، بازتابی از فرهنگ عامه، آداب، سنن و باورهای مردمی هند است. این شاعر عارف فارسیزبان که آثار او برآمده از فرهنگ پایۀ سرزمین خویش است، توانسته بخشی از گزارههای فرهنگی و باورهای عامۀ زیستگاه خود هند را بهصورت خودآگاه یا نا خودآگاه به گونههای مختلف در اشعارش بازتاب دهد. در این پژوهش برآنیم تا باورهای عامه، آیینها، مراسم و مناسک مذهبی بازتابیافته در مثنوی «عرفان» را بررسی کنیم. حاصل این پژوهش، که با روش تحلیلی ـ توصیفی انجام شده است، بیانگر آن است که اعتقاد به تناسخ، آیین ستی، رسم وداد، آداب سوزاندن مردگان، بخشی از آداب و رسوم و باورهای مردم سرزمین هند است که شاعر با دستمایه قرار دادن این آداب و رسوم به مضمونپردازیهای هنری و تبیین اندیشههای عرفانی و مذهبی برای مخاطب پرداخته است. همچنین قصۀ عاشقانۀ «کامدی و مدن» نیز در مثنوی «عرفان» شرایط پرزرقوبرق دربارهای شاهان هند و آداب اجتماعی آنها را نشان میدهد. این پژوهش میتواند فرهنگ عامه و آداب و رسوم هندوان را بازنمایاند و در مطالعات قومشناسی، علوم اجتماعی و پژوهشهای فرهنگی و عرفانی ثمربخش و کارآمد باشد.