بهینهسازی طول و ارتفاع سرریز اوجی با تلفیق الگوریتم ژنتیک و مدل رگرسیون (مطالعه موردی سرریز سد بالارود)
نویسندگان
1 کارشناسی ارشد مهندسی عمران آب و سازه های هیدرولیکی، گروه مهندسی عمران، واحد پارس آباد مغان، دانشگاه آزاد اسلامی، پارس آباد، ایران
2 استادیار گروه مهندسی عمران، واحد پارس آباد مغان، دانشگاه آزاد اسلامی، پارس آباد، ایران.
doi
10.22092/idser.2019.124750.1368چکیده
استفادۀ بهینه از منابع آب یکی از کهنترین هدفهای بشر است. امروزه با توجه به هدفها و کاربردهای چندگانۀ سدها، بهکارگیری تمهیدات مناسب برای بهرهبرداری از سرریزها و مخازن سدها اهمیت بالایی دارد. هدف این تحقیق دستیابی به طول و ارتفاع بهینه برای سرریز اوجی است. بهمنظور تعیین تابع هدف، تغییرات طول سرریز در محدوده 10 تا 30 متر و دورۀ بازگشت سیلاب طراحی در محدودۀ 1000 تا 10000 سال در نظر گرفته شد. با ابزار الگوریتم ژنتیک، بهینهسازی در محیط نرمافزار MATLAB انجام شد. در این تحقیق، تأثیر طول و ارتفاع سرریز بر هزینۀ ساخت سرریز بررسی و با استفاده از مدل رگرسیون، رابطههای تحلیلی برای آن ارائه شد. نتایج تحقیق نشان میدهد طول بهینه برای سرریز 14/4متر و ارتفاع بهینه 31/47متر است. بهطورکلی طراح برای طول و ارتفاع سرریز اوجی سد بالارود، بهترتیب 28 و 34 درصد را بهعنوان حاشیۀ اطمینان در نظر گرفته است. انتخاب این مقادیر، هزینۀ پروژه را بهطور چشمگیر افزایش میدهد؛ که نیازمند بازنگری مهندسان در انتخاب حاشیۀ اطمینان مناسب برای ابعاد سرریز با در نظر گرفتن جمیع مؤلفههاست.