ارایه گزینه مناسب نگهداری و بهسازی روسازی آسفالتی با بکارگیری شاخصهای ارزیابی ناهمواری و خرابی سطحی
نویسندگان
1 دانشیار، دانشکده مهندسی عمران، دانشگاه صنعتی خواجه نصیرالدین طوسی، تهران، ایران
2 دانشجوی دکتری، دانشکده مهندسی عمران، دانشگاه صنعتی خواجه نصیرالدین طوسی، تهران، ایران
3 دانش آموخته کارشناسیارشد، دانشگاه صنعتی خواجه نصیرالدین طوسی، تهران، ایران
doi
چکیده
نگهداری و بهسازی روسازی راهها از اقدامات مهم و ضروری در افزایش طول عمر جادهها است و همواره هزینههای زیادی صرف این امور میگردد. با بکارگیری یک سیستم مدیریت روسازی (PMS) اقدامات نگهداری و بهسازی راهها به صورت اولویتبندیشده و با صرف هزینههای اقتصادی بهینه صورت میگیرد. به منظور ایجاد چنین شرایطی، نیاز به یک پایگاه داده میباشد تا اطلاعات جمعآوری شده در دورههای مختلف زمانی مورد بررسی قرار گیرند. از آنجا که در کشور ایران ایجاد سیستم مدیریت روسازی در ابتدای راه بوده و یک بانک اطلاعات بلندمدت در دسترس نیست، انجام برنامهریزی و اولویتبندی نگهداری راهها با در نظر گرفتن شرایط فعلی خرابی روسازیها میتواند مؤثر و کاربردی باشد. در همین راستا در این مقاله بر مبنای شاخص ارزیابی ناهمواری بینالمللی (IRI) و شاخص ارزیابی سطح روسازی (PASER) وضعیت حدود 800 کیلومتر از شبکه راههای شریانی استان کرمانشاه مورد بررسی و ارزیابی قرار گرفته است. در واقع در این مقاله گزینههای مرمت مورد نیاز برای هر یک از مقاطع منتخب براساس بررسی وضعیت روسازی با استفاده از هریک از دو شاخص فوق و ترکیب آنها ارایه گردیده است. بررسی دادههای برداشت شده و نتایج حاصل از آنها نشان میدهد که شدت ناهمواری سطحی بالا (IRI با میزان بالا) لزوماً به معنای وجود خرابیهای سطحی با شدت بالا (PASER با نمره کم) و بالعکس نمیباشد. در همین راستا استفاده از ترکیب این دو شاخص میتواند دارای عملکرد مناسبتری نسبت به هر یک از شاخصها جهت نمایش وضعیت روسازی باشد. همچنین یک مدل رگرسیون به منظور ایجاد رابطه میان دو شاخص IRI و PASER به دست آمده است، که بیانگر قابلیت تخمینمناسب هر یک از این دو شاخص بر حسب دیگری است.