ارزیابی فعالیت ضدقارچی اسانس اناریجه بر آسپرژیلوس نایجر (کپک سیاه) و بوتریتیس سینهرا (کپک خاکستری) عامل فساد میوه انگور: مطالعه در شرایط آزمایشگاهی
نویسندگان
1 استادیار، گروه علوم و مهندسی صنایع غذایی، دانشکده علوم دامی و صنایع غذایی، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی خوزستان، ملاثانی، ایران
2 استادیار، گروه علوم و مهندسی باغبانی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی خوزستان، ملاثانی، ایران
doi
10.52547/fsct.17.108.75چکیده
در حال حاضر افزایش آگاهی مردم نسبت به سلامت و خواص تغذیهای محصولات کشاورزی و فراوردههای آنها، و از سویی دیگر عوارض ناشی از سموم شیمیایی و نگهدارندههای سنتزی تقاضا برای مصرف مواد غذایی تازه و عاری از مواد نگهدارنده شیمیایی و سنتزی را دوچندان نموده است. اناریجه گیاهی از خانواده چتریان است و بومی بخشهایی از مناطق مرکزی و شمالی ایران میباشد. برای ارزیابی فعالیت ضدقارچی اسانس اناریجه از روشهای دیسک دیفیوژن آگار، چاهک آگار، حداقل غلظت مهارکنندگی (ماکرودایلوشن براث و رقت آگار) و حداقل غلظت کشندگی استفاده شد. نتایج نشان داد که اسانس اناریجه به خوبی توانست از رشد سویههای قارچی عامل فساد سیاه و خاکستری انگور در شرایط آزمایشگاهی جلوگیری کند. نتایج نشان داد قطر هاله بازدارندگی در روش دیسک دیفیوژن آگار برای سویههای قارچی آسپرژیلوس نایجر و بوتریتیس سینهرا به ترتیب 50/15 و 30/13 میلیمتر بود. نتایج اثر ضدقارچی در روش چاهک آگار به مراتب هاله بازدارندگی بزرگتری نسبت به روش دیسک دیفیوژن از خود نشان داد. حداقل غلظت کشندگی برای سویههای قارچی آسپرژیلوس نایجر و بوتریتیس سینهرا به ترتیب 64 و 256 میلیگرم بر میلیلیتر بود. حداقل غلظت کشندگی اسانس اناریجه برای هر دو سویه آسپرژیلوس نایجر و بوتریتیس سینهرا نسبت به حداقل غلظت مهارکنندگی بیشتر بود.