فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

گیاه سالیکورنیا با نیاز آبی ‌کم و مقاوم به خشکی و شوری، یکی از گیاهان هالوفیت (شوری­ پسند) است که به ­خوبی در اراضی شور با درصد نمک بالا رشد می­ کند و منبع مهمی از ترکیبات غذایی، ویتامین‏ها و همچنین آنتی­ اکسیدان‏ها است. به­ دلیل ساختار ویژه فیزیولوژیکی این گیاه، فساد سریع آن در مراحل پس از برداشت، سبب تخریب و کاهش ارزش­های تغذیه­ ای آن شده و ضایعات پس از برداشت این گیاه را افزایش می­دهد. به همین دلیل به­ کارگیری تیمارهای مناسب پس از برداشت به­ منظور افزایش قابلیت ماندگاری و حفظ ارزش­های تغذیه ­ای این گیاه ضروری می­ باشد. از آنجا که تاکنون تحقیقات جامعی در راستای فناوری­های پس از برداشت سالیکورنیا به­ منظور افزایش عمر ماندگاری و حفظ کیفیت تازه­ خوری آن انجام نشده­ است لذا همگام با توسعه کشت و تولید این گیاه در مناطق مختلف کشور، این پژوهش با هدف بررسی و معرفی مناسب­ترین شرایط نگهداری این گیاه انجام شد. نگهداری محصول در شرایط محیط (دمای oC25) نشان داد که سالیکورنیای تازه تا مدت حداکثر 3 روز از ظاهر و بازارپسندی مناسب برخوردار می­ باشد. نتایج ارزیابی وضعیت ظاهری سالیکورنیا و میزان افت وزن آن در مدت نگهداری نشان داد که در شرایط سردخانه (دمای oC 4) و رطوبت نسبی کنترل شده (90 تا 95 درصد)، ویژگی­های ظاهری، فیزیکوشیمیایی و در نتیجه بازارپسندی سالیکورنیا در مقایسه با دما و شرایط محیط بهتر حفظ شده و میزان افت وزن محصول نیز کمتر بود. تاثیر مدت زمان نگهداری، دما و نیز اثر متقابل آن­ها بر افت وزن گیاه سالیکورنیا معنی ­دار (0/001P<) بود. علاوه بر این، به غیر از اسیدیته، مدت زمان نگهداری بر میزان رطوبت، شدت تنفس، شوری و pH گیاه اثر معنی­ داری (0/001P<) داشت.