بررسی کارآیی روشهای مختلف کنترل آبشستگی در پلهای رودخانهای با استفاده از روش عددی
نویسندگان
1 استادیار، گروه مهندسی عمران، دانشکده فنی و مهندسی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد پردیس، تهران، ایران
2 دانش آموخته کارشناسی ارشد مهندسی عمران، موسسه آموزش عالی پارسیان، قزوین، ایران
3 استادیار، گروه مهندسی عمران، دانشکده فنی و مهندسی، دانشگاه بین المللی امام خمینی (ره)، قزوین، ایران
doi
چکیده
همه ساله پلهای زیادی در زمان وقوع سیلابهای رودخانهای و بر اثر آبشستگی موضعی پایهها و کولهها تخریب میشوند. تاکنون روشهای متعددی برای کاهش و کنترل عمق آبشستگی پیشنهاد و بهکار گرفته شده است که از آن جمله میتوان به استفاده از سنگچین، طوق، ساخت ریزشمعها در جلوی پایه، ایجاد شکاف در پایه، استفاده از کابل، صفحات مستغرق و اصلاح شکل پایه اشاره کرد. در این تحقیق با استفاده از مدل عددی سه بعدی FLOW-3D مقدار آبشستگی موضعی در اثر برخورد جریان سیلاب با یک ستون گرد در شرایط آب زلال و بستر ماسهای یکنواخت و برای روشهای مختلف کنترل و کاهش آن محاسبه شده است. جریان حاوی رسوب به صورت جریان دو فازی آب - ماسه در نظر گرفته شده و برای تخمین پارامترهای آشفتگی جریان مدل RNG مورداستفاده قرار گرفته است. ارزیابی و صحت سنجی مدل عددی نیز با مقایسه نتایج محاسباتی با دادههای آزمایشگاهی انجام شده است. در ادامه مقادیر آبشستگی موضعی در جلو و پشت پایه در یازده حالت مختلف پیشنهادی کنترل آبشستگی با پایة تنها مقایسه شده است. حالت استفاده از سنگچین با آبشستگی معادل 13 درصد پایة تنها، کمترین آبشستگی و حالت استفاده از تک شمع بقطر نصف پایه در بالادست با آبشستگی معادل 26 درصد پایة تنها، بیشترین آبشستگی را داشته است.
