تدوین مدلی راهبردی برای بررسی و تحلیل عوامل مؤثر بر ارتباط صنعت و دانشگاه (مورد مطالعه: واحدهای دانشگاه آزاد اسلامی شهر تهران)
نویسندگان
1 فوق دکتری مدیریت بازرگانی دانشگاه تهران.
2 دکتری مدیریت صنعتی دانشگاه علامه طباطبایی.
3 دکتری مدیریت رسانه دانشگاه تهران.
4 فوق دکتری مدیریت بازرگانی دانشگاه تهران، تهران، ایران
doi
چکیده
هدف: دانشگاه به عنوان قطب آموزشی و تربیتکنندۀ نیروی انسانی بر اساس علم روز دنیا مطرح است و وظیفهاش تربیت نیروی انسانی آموزشدیده و متخصص و ماهر در تنوع وسیعی از علوم و مهارتهاست. چنانچه دانشگاهها نیروی متخصص تربیت کنند، صنعت به عنوان مصرفکنندۀ علم و فنّاوری، از آنان استفاده میکند و برای صنعت یک مزیت محسوب میشود. بر همین اساس، هدف از انجام این پژوهش، تدوین مدلی راهبردی برای بررسی و تحلیل عوامل مؤثر بر ارتباط صنعت و دانشگاه(مورد مطالعه: واحدهای دانشگاه آزاد اسلامی شهر تهران) بود. روش: در این پژوهش، روش ترکیبی تحلیل تم- فرایند تحلیل شبکهای به کار گرفته شد. یافتهها: یافتههای پژوهش از طریق مصاحبه با 15 متخصص(اساتید دانشگاه و متخصصان صنعت) و رویکرد ترکیبی تم- فرایند تحلیل شبکهای حاصل شد؛ به این صورت که ابتدا از تکنیک تجزیه و تحلیل تم، مدلی راهبردی برای بررسی و تحلیل عوامل مؤثر بر ارتباط صنعت و دانشگاه، تدوین و سپس تکنیک فرایند تحلیل شبکهای به منظور رتبهبندی این معیارها به کار گرفته شد. نتیجهگیری: دادههای حاصل از تحلیل تم، به استخراج 26 زیرعامل مؤثر بر ارتباط صنعت و دانشگاه منجر شد که در پنج گروه یا تم اصلی دستهبندی شدند. همچنین بر اساس نتایج خروجی روش فرایند تحلیل شبکهای، از بین معیارهای مؤثر بر ارتباط بین صنعت و دانشگاه، معیارهای صنعتی کردن علم(با نمرۀ 26/0)، علمی کردن صنعت(با نمرۀ 23/0)، سیاستگذاری(با نمرۀ 19/0)، قوانین و مقررات(با نمرۀ 18/0) و تحول در آموزش(با نمرۀ 14/0)، به ترتیب حائز رتبۀ اول تا پنجم شدند.