ارزیابی تاثیر مدیریت پسماند شهری بر پایداری زیست محیطی (مطالعه موردی: شهر رشت)
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری شهرسازی، دانشکده معماری و هنر، دانشگاه گیلان، گیلان، ایران.
2 دانشیار گروه شهرسازی، دانشکده معماری و هنر، دانشگاه گیلان، گیلان، ایران.
doi
10.22059/jfaup.2025.373385.672950چکیده
این پژوهش با هدف بررسی تأثیر مدیریتپسماند شهری بر پایداریزیستمحیطی در شهر رشت انجام شد. مدل مفهومی مطالعه بر اساس چارچوب نظری پایداریزیستمحیطی طراحی شد که در آن مدیریتپسماند بهعنوان متغیر مستقل و شاخصهای طراحی و توسعه پایدار رودخانههایشهری و فضاهایسبز و پارکهایشهری بهعنوان متغیرهای وابسته در نظر گرفته شدند. این مدل بر نقش مدیریتپسماند در بهبود کیفیت اکولوژیکی و خدمات اجتماعی-فرهنگی این زیرساختها تأکید دارد. روش پژوهش توصیفی-کمی بوده و دادهها از طریق توزیع پرسشنامه در میان شهروندان رشت جمعآوری شدند. نمونهگیری بهصورت تصادفی در دسترس انجام شد و تعداد کافی پرسشنامه برای اطمینان از روایی مدل انتخاب گردید. تحلیل دادهها با استفاده از نرمافزارهای SPSS و Smart PLS3 و مدلسازی معادلات ساختاری (PLS-SEM) انجام شد. یافتهها نشان داد که مدیریتپسماند تأثیر قابلتوجهی بر پایداری رودخانههایشهری و سپس فضاهایسبز و پارکهایشهری دارد. این تأثیرات با چارچوب نظری پژوهش همخوانی دارند، زیرا مدیریت مؤثر پسماند میتواند آلودگیهای زیستمحیطی را کاهش داده و کیفیت اکوسیستمهای شهری و رفاه شهروندان را ارتقا دهد. با این حال، نارضایتی شهروندان از وضعیت فعلی رودخانهها و فضاهایسبز نشاندهنده نیاز به بهبود مدیریتپسماند و طراحی زیرساختهای سبز است. این نتایج بر لزوم تقویت سیاستهای مدیریتپسماند، آموزش تفکیک زباله، و طراحی مناسب فضاهایسبز و رودخانهها برای دستیابی به پایداریزیستمحیطی تأکید میکنند.