اثر اختلالگر پهنباند بر کارایی شکلدهی پرتو توزیعیافته در شبکه واسطهای
نویسندگان
1 دانشگاه امام حسین
2 دانشگاه امام حسین
doi
چکیده
در این مقاله، اثر موقعیتهای مختلف اختلالگر پهنباند بر دو شبکه مخابرات واسطهای که بهترتیب دارای یک و r واسط هستند بررسی شده است. در هر دو شبکه، از روش تقویت و ارسال (AF) در انتقال پیام استفاده شده است. واسط، منبع فرستنده و مقصد گیرنده هر کدام یک آنتن دارند. در شبکه نخست، فرستنده سیگنال پیام خود را از طریق یک لینک مستقیم و نیز یک لینک واسط به گیرنده ارسال میکند. در شبکه دوم، لینک مستقیمی وجود ندارد و ابتدا هر واسط توان خود را بر اساس شرایط کانال خود و واسطههای دیگر بهصورت بهینه تنظیم کرده و سپس اقدام به ارسال سیگنال دریافتی خود به سمت مقصد میکند. نتایج شبیهسازیها برای شبکه نخست نشان میدهند زمانیکه اختلالگر در نزدیکی فرستنده باشد، اثر اختلال افزایش یافته و در شبکه دوم، اگر اختلالگر نزدیک به واسط باشد، کیفیت سرویسدهی در گیرنده کاهش مییابد.