تحلیل پارامترهای مؤثر بر کاهش میزان مصرف انرژی و کاهش انتشار کربن در طراحی بام سبز در شهر تهران
نویسندگان
1 استادیار گروه فناوری معماری، دانشکده معماری، دانشکدگان هنرهای زیبا، دانشگاه تهران، تهران، ایران.
2 کارشناس ارشد، گروه فناوری معماری، دانشکده معماری،دانشکدگان هنرهای زیبا، دانشگاه تهران، تهران، ایران.
doi
10.22059/jfaup.2025.388828.673043چکیده
بام سبز بهعنوان یک راهحل پایدار برای کاهش مصرف انرژی و کاهش انتشار گاز دیاکسیدکربن در محیطهای شهری شناخته میشود. این پژوهش از نوع کاربردی–تحلیلی و مبتنی بر شبیهسازی است که به بهینهسازی عملکرد بام سبز در تهران با تمرکز بر ارزیابی ضخامت بستر، کاهش ردپای کربن و انتخاب گیاهان مناسب برای شرایط اقلیمی این منطقه پرداخته است. در مجموع 133 سناریوی شبیهسازی برای تحلیل ویژگیهای گیاهی نظیر شاخص سطح برگ، بازتابپذیری و انتشار برگ انجام شد. این شبیهسازیها چارچوبی برای انتخاب بهترین گونههای گیاهی که بهویژه برای شرایط اقلیمی تهران شامل دماهای بالا، خشکی طولانیمدت و زمستان سرد مناسب هستند، ایجاد کرده و در نهایت هشت گونه بهینه شناسایی شدند. همچنین، در این پژوهش به بررسی مکانیسمهای مستقیم و غیرمستقیم کاهش ردپای کربن، از جمله جذب دی اکسیدکربن توسط گیاهان و کاهش نیاز به انرژی برای گرمایش و سرمایش پرداخته شده است. تأثیر ضخامت بستر بر عملکرد بام سبز و بهبود بازده انرژی نیز بررسی گردید. نتایج نشان میدهند که در دورههای گرم و سرد، صرفهجویی در بار سرمایی و گرمایی تا 25 درصد امکانپذیر است. در دوره سرد، گیاهانی با شاخص سطح برگ کمتر نسبت به دوره گرم، عملکرد بهتری در حفظ گرمای داخلی ساختمان داشتهاند. بهطور کلی، هشت گیاه انتخابی میتوانند بین 19 تا 24 درصد از مصرف انرژی سالانه را کاهش دهند.