بررسی تقاضای لرزه‌ای جابه جایی پس ماند پل‌های تک ستونه بتنی با المانهای فایبر مبتنی بر روش نیرو

نویسندگان

1 دانش آموخته دکتری‌، دانشکده مهندسی عمران و محیط زیست، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران

2 استاد، دانشکده مهندسی عمران و محیط زیست، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران

3 دانشیار، دانشکده مهندسی عمران و محیط زیست، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران

doi
چکیده

استفاده از المان­های فایبر تیر-ستون پایه نیرویی، به دلیل توانایی آن در مدل­سازی پلاستیسیته گسترده در طول ستون با استفاده از تنها یک المان و تعدادی نقاط انتگرال­گیری بسیار مورد توجه قرار گرفته است ولی حساسیت آن به پارامترهای مدل­سازی و مدل­های رفتاری مصالح باعث شده است تا برآورد تقاضای لرزه­ای جابه­جایی پس ماند در این روش مدل­سازی از اهمیت خاصی برخوردار باشد. در این تحقیق تأثیر دو روش مدل­سازی با تئوری پلاستیسیته گسترده و تئوری پلاستیسیته متمرکز در محل مفاصل در طول المان تیر- ستون برای پایه پل در تخمین جابه جایی پس ماند تحت تأثیر زلزله‌های نزدیک گسل بررسیشد. در تخمین و برآورد جابه جایی پس ماند، اثر لغزش آرماتورهای طولی ستون،تأثیر پارامترهایهندسی و مشخصات مکانیکی مصالح ارزیابی شد. با توجه به اهمیت جابه جایی پس ماند به عنوان پارامتری مهم در ارزیابی کارایی سازه‌های آسیب دیده، تخمین میزان جابه­ جایی پس ماند لرزه­ای از اهمیت خاصی برخوردار است. در این مطالعه اثر روش­های مختلف مدل­سازی و تأثیر مشخصات مصالح در برآورد جابه جایی پس ماند ارزیابی شد و در این راستا 5 مدل مختلف بررسی گردید و حساسیت مدل بهینه به پارامترهای مختلف سنجیده شد. نتایج نشان می­دهد برای تخمین جابه جایی پس ماند، تئوری مدل­سازی پلاستیسیته گسترده برای پایه­های بتنی پل دقت مناسبی دارد و همچنین پارامترهای کرنش بارگذاری مجدد مدل رفتاری بتن و پارامترهای مدلسازی المان فایبر اساس نیرویی تأثیر زیادی در تخمین جابه جایی پس ماند دارند.