بررسی تقاضای لرزهای جابه جایی پس ماند پلهای تک ستونه بتنی با المانهای فایبر مبتنی بر روش نیرو
نویسندگان
1 دانش آموخته دکتری، دانشکده مهندسی عمران و محیط زیست، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران
2 استاد، دانشکده مهندسی عمران و محیط زیست، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران
3 دانشیار، دانشکده مهندسی عمران و محیط زیست، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران
doi
چکیده
استفاده از المانهای فایبر تیر-ستون پایه نیرویی، به دلیل توانایی آن در مدلسازی پلاستیسیته گسترده در طول ستون با استفاده از تنها یک المان و تعدادی نقاط انتگرالگیری بسیار مورد توجه قرار گرفته است ولی حساسیت آن به پارامترهای مدلسازی و مدلهای رفتاری مصالح باعث شده است تا برآورد تقاضای لرزهای جابهجایی پس ماند در این روش مدلسازی از اهمیت خاصی برخوردار باشد. در این تحقیق تأثیر دو روش مدلسازی با تئوری پلاستیسیته گسترده و تئوری پلاستیسیته متمرکز در محل مفاصل در طول المان تیر- ستون برای پایه پل در تخمین جابه جایی پس ماند تحت تأثیر زلزلههای نزدیک گسل بررسیشد. در تخمین و برآورد جابه جایی پس ماند، اثر لغزش آرماتورهای طولی ستون،تأثیر پارامترهایهندسی و مشخصات مکانیکی مصالح ارزیابی شد. با توجه به اهمیت جابه جایی پس ماند به عنوان پارامتری مهم در ارزیابی کارایی سازههای آسیب دیده، تخمین میزان جابه جایی پس ماند لرزهای از اهمیت خاصی برخوردار است. در این مطالعه اثر روشهای مختلف مدلسازی و تأثیر مشخصات مصالح در برآورد جابه جایی پس ماند ارزیابی شد و در این راستا 5 مدل مختلف بررسی گردید و حساسیت مدل بهینه به پارامترهای مختلف سنجیده شد. نتایج نشان میدهد برای تخمین جابه جایی پس ماند، تئوری مدلسازی پلاستیسیته گسترده برای پایههای بتنی پل دقت مناسبی دارد و همچنین پارامترهای کرنش بارگذاری مجدد مدل رفتاری بتن و پارامترهای مدلسازی المان فایبر اساس نیرویی تأثیر زیادی در تخمین جابه جایی پس ماند دارند.