برهمکنش سیال-جامد در یک مدل واقعی بیمار برای آنوریسم آئورت شکمی: تاثیر مدل ماده و غیرهمگنی ضخامت دیواره بر خطر پارگی

نویسندگان

1 مهندسی مکانیک/ مرکز پژوهشی مهندسی پزشکی/دانشگاه فردوسی مشهد

2 مهندسی مکانیک/ مرکز پژوهشی مهندسی پزشکی/دانشگاه فردوسی مشهد

doi
چکیده

پارگی آنوریسم آئورت شکمی در نتیجه مکانیزم نسبتا پیچیده همودینامیک جریان خون و نیروهای اعمالی در طول جداره شریان ایجاد می‌شود. در پژوهش حاضر، شبیه‌سازی عددی جریان خون در یک مدل تولید شده از اسکن‌های سی‌تی آنژیوگرافی یک بیمار مبتلا به آنوریسم آئورت شکمی که دارای ترومبوز درون مجرایی نیز می‌باشد، با درنظر گرفتن برهمکنش سیال-جامد، انجام گرفته است. دیواره رگ توسط دو مدل ماده ایزوتروپیک و غیرایزوتروپیک مدل‌سازی شده است. به طور خاص، این مطالعه اثر غیرهمگنی دیواره شریانی را با توجه به نوع ماده دیواره بررسی می‌کند. نتایج نشان می‌دهند که بر خلاف مطالعات بر مبنای محاسبات تنش جامد که پیک فشار سیستولی را به درون مجرا اعمال می‌کنند، در روش برهمکنش سیال-جامد، زمان رخداد پیک تنش دیواره در زمانی بین پیک سرعت و فشار سیستولی می‌‌باشد. همچنین نتایج نشان می-دهند که مدل‌های ماده ایزوتروپیک بر مبنای ضخامت دیواره یکنواخت، در مقایسه با ماده غیرایزوتروپیک بر مبنای ضخامت دیواره متغیر، تنش دیواره را به طور قابل ملاحظه‌ای کمتر پیش‌بینی می‌کنند. مکان پیک تنش در تمامی مدل‌ها، جایی بر روی دیواره خلفی نزدیک بیشینه قطر آنوریسم اتفاق افتاده است و گستره مکانی تنش‌های بالای دیواره در دیواره‌های با ضخامت متغیر، وسیع‌تر است. این امر به همراه بالاتر بودن مقادیر تنش‌ها ، بیان می‌کند که خطر پارگی در دیواره با ضخامت متغیر، بیشتر از دیواره با ضخامت یکنواخت می‌باشد.