پایایی و پویایی هویت فرهنگی در فضاهای سکونتی معاصر موردپژوهی: فضاهای سکونتی کرمانشاه از سال 1360 تا کنون
نویسندگان
1 دکترای معماری اسلامی، استادیار گروه معماری و شهرسازی، دانشگاه ملی مهارت، تهران، ایران.
2 دکترای معماری، استاد گروه معماری و شهرسازی دانشگاه هنر اسلامی تبریز، تبریز، ایران.
3 دکترای معماری، استاد گروه معماری و شهرسازی دانشگاه هنر اسلامی تبریز، تبریز، ایران.
doi
10.22059/jfaup.2025.378222.672987چکیده
هویت فرهنگی و تحلیل ابعاد و مولفههای آن، از مهمترین مسائل پیش روی جوامع درحالتوسعه است که به مفهومی پر تناقض و پیچیده تبدیل شده است. یکی از کلانشهرهای درحالتوسعه، شهر کرمانشاه است که بهویژه با بلندمرتبهسازیهای دهههای اخیر، فرهنگ سکونت و معماری سکونتگاههای آن دگرگون شده است. سؤال پژوهش این است که هویت فرهنگی با معماری فضاهای مسکونی چه نسبتی دارد؟ و نسبت پایایی و پویایی هویت فرهنگی با معماری فضاهای مسکونی کرمانشاه در دهههای اخیر چگونه است؟ هدف از این پژوهش مطالعه تطبیقی پایایی و پویایی هویت فرهنگی و معماری فضاهای مسکونی شهر کرمانشاه از دهه 60 تا حال حاضر است.در این پژوهش، فضاهای سکونتی ساخته شده در بخشی از محله 22 بهمن کرمانشاه، از دهه 60 تا کنون، در چهار گونه ویلایی اولیه و متأخر و آپارتمانی اولیه و متأخر بررسی شده است. در ادامه با کمک راهبرد پسکاوی و روش تحلیل محتوای کیفی مشاهدات گونههای سکونتی و مصاحبههای ساکنین آنها بررسی و با استفاده از استقرا و قیاس کدگذاری و طبقهبندی دادهها صورت گرفته است. کدگذاری در سه حوزه گرایشهای فردی، اجتماعی و محیطزیست در ارکان ساخت فضاهای سکونتی انجام شده و میزان و نسبت پایایی و پویایی در منابع و قواعد هویت فرهنگی در گرایشهای سهگانه، تحلیل و ارزیابی شده است. در نهایت شدت و ضعف پایایی و پویایی در هریک از مولفهها در فرهنگ سکونت و معماری فضاهای سکونتی مورد مطالعه تطبیقی قرار گرفته است.