تبیین راهکارهای معماری همسو با طبیعت از طریق بازخوانی اشعار فردوسی
نویسندگان
1 کارشناس ارشد معماری، گروه معماری، واحد تهران جنوب، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران.
2 استادیار دانشکده هنر و معماری، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد تهران جنوب، تهران، ایران
doi
10.22059/jfaup.2025.352560.672831چکیده
امروزه ارتباط با طبیعت به دو علت اصلی فاصله گرفتن طبیعت از زندگی انسانها و نابودی طبیعت توسط آنها، به مسئلۀ مهمی برای همۀ جوامع تبدیل شدهاست. پژوهش مورد نظر با هدف حفظ محیط زیست در تطابق با مباحث مرتبط با طبیعت در اشعار فردوسی، درصدد پاسخگویی به این پرسش است که چگونه میتوان از اشعار فردوسی به عنوان راهکارهایی همسو با طبیعت در جهت حفظ زمین بهرهبرد؟ روش گردآوری دادهها بر پایۀ مطالعات کتابخانهای صورت گرفته و به تجزیه و تحلیل کیفی در حوزههای طبیعت، پایداری و طبیعت در شاهنامه پرداخته و با ارزیابی، تحلیل، تطابق و تعیین نقاط مشترک، راهکارهای معماری جهت طراحی بنای همسو با طبیعت پیشنهاد میشود. براساس ارزیابیهای صورت گرفته، حفظ منابع آب، استفاده از چوب درختان و گیاهان، ساخت و ساز، اهمیت هوای پاک و حفظ حریم جانداران از جمله مباحث طبیعتگرای مطرح شده در شاهنامه است که با وارسی و تطبیق آن با اقدامات لازم جهت دستیابی به پایداری زیست محیطی از طریق طبیعت میتوان به راهکارهایی چون تعبیه سیستم جمع آوری و ذخیره آب باران، استفاده از سایبانهایی از جنس چوب گیاه بامبو، کنترل آلودگی هوا با تعبیه پوشش گیاهی، دیوار سبز و طراحی تراس باغ برای حمایت از پرندگان دست یافت.