توسعه یک زیست حسگر ایمپدیمتریک مبتنی بر نانو مواد برای شناسایی تتراسایکلین در عسل
نویسندگان
1 استادیار، گروه مهندسی مکانیک بیوسیستم، دانشکده کشاورزی، دانشگاه شهرکرد
2 استاد، گروه شیمی، دانشگاه صنعتی اصفهان
3 دانشجوی دکتری، گروه مهندسی مکانیک بیوسیستم، دانشکده کشاورزی، دانشگاه شهرکرد
4 دانشیار، گروه مهندسی مکانیک بیوسیستم، دانشکده کشاورزی، دانشگاه شهرکرد
5 2. دانشیار، گروه مهندسی مکانیک بیوسیستم، دانشکده کشاورزی، دانشگاه شهرکرد
doi
10.52547/fsct.17.103.109چکیده
شناسایی باقیمانده آنتیبیوتیکها در مواد غذایی از جمله عسل از اهمیت خاصی برخوردار است. تاکنون روشهای مختلفی برای شناسایی آنتیبیوتیکها در عسل و سایر فرآوردههای دامی توسعه داده شدهاند. در سالهای اخیر ساخت زیست حسگرهای الکتروشیمیایی در ترکیب با نانو مواد توجه زیادی را به خود جلب کردهاند. در مطالعه حاضر یک زیست حسگر ایمپدیمتریک مبتنی بر نانو مواد شامل گرافن اکسید احیاشده و نانو ذرات طلا برای شناسایی آنتیبیوتیک تتراسایکلین در نمونههای عسل توسعه داده شد. از تکنیکهای ولتامتری چرخهای و طیفسنجی امپدانس الکتروشیمیایی برای ارزیابی سطح الکترود کاری استفاده گردید. مقادیر پیک جریان در حالتهای مختلف به ترتیب 034/0، 048/0، 069/0، 020/0 و 015/0 میکرو آمپر برای الکترود اصلاحنشده، تثبیت گرافن، طلا، آپتامر و آنتیبیوتیک دست آمد. مشخصههای زیست حسگر شامل تکرارپذیری، تکثیر پذیری، پایداری و گزینش پذیری با استفاده از دادههای مقاومت انتقال بار مورد ارزیابی قرار گرفت که نتایج حاکی از قابلقبول بودن آنها داشت. بهمنظور محاسبه درصد ریکاوری غلظتهای 9-10× 1 و 11-10× 1 مولار از تتراسایکلین تهیه و در نمونههای عسل تزریق گردید. نتایج نشان داد که زیست حسگر پیشنهادی درصد ریکاوری 1/94 تا 4/103 درصد را برای شناسایی تتراسایکلین در نمونههای عسل ارائه میدهد.