واکاوی پیامدهای روانی ناشی از سندرم ساختمان بیمار در مجتمعهای مسکونی؛ مطالعهی موردی: مجتمع مسکونی مهر شهرستان بروجرد
نویسندگان
1 استادیار گروه مهندسی شهرسازی، دانشکده فنی مهندسی، دانشگاه لرستان، خرمآباد، ایران.
2 ارشناس ارشد مهندسی معماری، گروه معماری، دانشکده هنر و معماری، دانشگاه گیلان، رشت، ایران.
3 دانشیار گروه معماری، دانشکدهی هنر و معماری دانشگاه گیلان، رشت، ایران.
doi
10.22059/jfaup.2024.373602.672952چکیده
سلامت روان انسان تحت تأثیر عوامل متعددی قرار دارد که محیط کالبدی یکی از مهمترین این عوامل بهشمار میرود. سندرم ساختمان بیمار حالتی است که در آن ساکنان یک بنا احساس ناخوشایندی را تجربه میکنند و این احساس با خروج از ساختمان برطرف میشود. هدف این پژوهش بررسی پیامدهای روانی این سندرم در مجتمعهای مسکونی است. در این راستا، ۲۷ متغیر محیطی بهعنوان عوامل مستقل و سه شاخص روانی شامل استرس، افسردگی و پرخاشگری بهعنوان متغیرهای وابسته مورد مطالعه قرار گرفتند. دادهها با استفاده از پرسشنامهی SCL-90 جمعآوری شد و جامعهی آماری شامل خانوارهای ساکن در مجتمع مسکن مهر شهرستان بروجرد بود. نتایج پژوهش نشان داد که استرس با عواملی چون کیفیت و جنس مصالح طبیعی، احساس امنیت و ابعاد خانه ارتباط دارد. افسردگی نیز با چیدمان فضای داخلی، تنوع مصالح، احساس امنیت و حس خلوت در خانه مرتبط است. از سوی دیگر، پرخاشگری بیشترین ارتباط را با احساس خلوت و امنیت در خانه و محوطه دارد. همچنین، پرخاشگری بیشترین تأثیرپذیری را نسبت به استرس و افسردگی از عوامل محیطی نشان داد. نتایج این تحقیق بر لزوم همکاری میان معماران، برنامهریزان شهری، روانشناسان و متخصصان بهداشت تأکید دارد تا تأثیرات منفی سندرم ساختمان بیمار کاهش یابد و محیطهای زیستی آرامشبخشتر و سالمتری فراهم آید.
