فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

تثبیت آنتی‌بادی بر روی بستر از مهم‌ترین مراحل در ساخت برخی از سیستم‌های تشخیصی می‌باشد. از جمله بستر هایی که به صورت معمول برای تثبیت آنتی بادی مورد استفاده قرار می گیرند PVDF و سلولز می باشند که در حالت پایه ای از کارامدی پایینی بر خوردارند. این تحقیق به مطالعه چگونگی فعال‌سازی بستر سلولز وPVDF می‌پردازد. سلولز و PVDF به ترتیب پس از تیمار با سیانوژن برماید و متانول، جهت تثبیت مؤثرتر آنتی‌بادی‌ Anti-human آماده شدند. گروه‌های OH سلولز در اثر تیمار سیانوژن‌برماید تشکیل سیکلیک ایمیدوکربامات می‌دهد که مستعد واکنش با گروه آمین آنتی‌بادی می‌باشد. PVDF نیز پس از تیمار با متانول تا حدودی هیدروفیل شده و جذب سطحی آن افزایش می‌یابد. نتایج نشان دادند که تغییرات اعمال شده روی سطح بستر، اثرات قابل تأملی در جهت افزایش ظرفیت بسترها برای پذیرش آنتی‌بادی داشته‌است. نتایج همچنین نشان دادند که نسبت تثبیت آنتی‌بادی بر روی بستر سلولز بیش از بستر PVDF می باشد. فرایند فعال سازی می تواند خصوصیات فیزیکوشیمیایی بستر مانند خواصیت موئینگی، انعطاف پذیری، با سطحی و ظرافت سطحی را تغییر دهد