ارزیابی آسایش حرارتی فضای باز در فرم‌های مختلف حیاط در مقیاس همسایگی نمونه موردی: اقلیم سرد و نیمه خشک سبزوار

نویسندگان

1 کارشناس ارشد معماری و انرژی، گروه معماری، دانشگاه حکیم سبزواری، سبزوار، ایران.

2 استادیار گروه معماری، دانشکده معماری و شهرسازی، دانشگاه حکیم سبزواری، سبزوار، ایران.

doi
10.22059/jfaup.2023.352410.672828
چکیده

آسایش حرارتی در فضاهای باز شهری و مجتمع͏های مسکونی نقش مهمی در سلامت عابران و استفاده کنندگان دارد. حیاط‌ها به عنوان اصلاح͏کننده‌های خرد اقلیمی و به عنوان یک فضای باز مشترک بین معماری و مقیاس شهری، ‌ به عنوان یک استراتژی غیرفعال مناسب برای افزایش آسایش حرارتی و کاهش مصرف انرژی ساختمان‌ها می‌توانند عمل کنند. بنابراین، می͏توان اثر تلطیف حیاط‌ها در آب و هوای غالب تابستان و زمستان مورد بررسی قرار͏گیرد. در این پژوهش، با انتخاب یک واحد همسایگی در شهر سبزوار، اثر فرم‌های مختلف حیاط با تغییر در دهانه‌های بازشو بر آسایش حرارتی و عوامل اقلیمی، با استفاده از نرم‌افزار  Envi-metارزیابی می‌شود. بدین منظور، دهانه‌های بازشو در فرم‌های حیاط مرکزی منقطع، حیاط مرکزی محصور و حیاط U شکل به عنوان متغیرهای مورد بررسی قرار می‌گیرند و آسایش حرارتی فضای باز با شاخص͏های UTCI و PET مقایسه می‌شود. نتایج نشان ‌می‌دهند که حیاط مرکزی محصور، فرم محافظت شده‌‌تری در مقابل باد و تابش در این اقلیم سرد و نیمه خشک ‌است و از نظر آسایش حرارتی، در شاخص‌های UTCI   وPET  به ترتیب، 88/4 و 73/7 درجه سانتیگراد در انقلاب تابستانی و 01/4 و 28/1 درجه سانتیگراد در انقلاب زمستانی نسبت به حیاط U شکل نزدیک͏تر به محدوده آسایش حرارتی است.