مولفه های موثر در طراحی مسکن پیش ساخته : یک مرور سیستماتیک *
نویسندگان
1 کارشناس ارشد فناوری معماری، گروه معماری، دانشکده معماری و شهرسازی، دانشگاه علم و صنعت ایران، تهران، ایران.
2 دانشیار گروه معماری، دانشکده معماری و شهرسازی، دانشگاه علم و صنعت ایران، تهران، ایران.
3 دانشیار گروه معماری، دانشکده معماری و شهرسازی، دانشگاه علم و صنعت ایران، تهران، ایران.
doi
10.22059/jfaup.2023.349746.672812چکیده
رشد سریع جمعیت و افزایش تقاضای مسکن از یک سو و نیاز به کاهش مدت زمان تحویل پروژه های عمرانی و تسریع برگشت سرمایه از سوی دیگر، گذار از شیوه های ساخت وساز سنتی به صنعت یسازی را ضروری مینماید. با توجه به مزایای گسترده ی بیان شده ی صنعتیسازی ساختمان و تلاش دولتها برای بهره گیری از آن در جهت برخورداری همه جانبه از این مزایا، به نظرمیرسد اجرای موثر آن منوط به شناسایی و بکارگیری مولفه های موثر در طراحی خواهدبود. علیرغم پرداختن مطالعات تجربی متعدد به این مولفه ها، پراکندگی و فقدان چارچوب مفهومی برای دسته بندی آنها، ضرورت انجام بررسی جامع در این خصوص را آشکار میسازد. این پژوهش از الگوی فراترکیب هفت مرحلهای (سندلوسکی و باروس) به منظور بررسی سیستماتیک منابع و تجزیه و تحلیل کلیهی دادههای کیفی در جهت شناسایی مولفه ها استفاده میکند. با استخراج مولفه ها و ادغام موارد مشابه، یک چارچوب طبقه بندی گسترده به منظور گروه بندی مولفه ها در گروه های محیطزیستی، فنی، اقتصادی، کارکردی، اجتماعی-فرهنگی، زیباییشناسی کالبدی و اقلیمی پیشنهادگردید. بررسی میزان فراوانی مولفه ها به تفکیک منابع داخلی و خارجی نیز، پرتکرارترین آنها را مشخص نموده است که راهگشای طراحان در اولویت دهی به مولفه های موثر در فرایند طراحی است. این پژوهش ضمن تشکیل چارچوب مفهومی یکپارچه، میتواند مبنایی برای پیشنهاد استراتژیهای بهبود طراحی مسکن پیش ساخته فراهم کند.