تاثیر پوشش خوراکی ایزوله پروتئین سویا و تیتانیوم دی اکسید بر کیفیت و عمر انباری ارقام انگور حسینی و قزل اوزوم
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری تخصصی، گروه علوم و صنایع غذایی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه صنعتی اصفهان، اصفهان، ایران
2 دانش آموخته کارشناسی ارشد، گروه علوم و صنایع غذایی، موسسه آموزش عالی صبا، ارومیه، ایران
3 دکتری تخصصی بیوتکنولوژی مواد غذایی، گروه علوم و صنایع غذایی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه تبریز، تبریز، ایران
4 استاد، گروه علوم و صنایع غذایی، دانشکده کشاورزی و منابع طبیعی، دانشگاه ارومیه، ارومیه، ایران
5 دانشجوی دکتری تخصصی بیوتکنولوژی و اصلاح درختان میوه، گروه علوم باغبانی، دانشکده کشاورزی و منابع طبیعی، دانشگاه محقق اردبیلی، اردبیل، ایران
doi
10.52547/fsct.17.100.29چکیده
از مهمترین عوامل محدود کننده عمر حبههای انگور میتوان به از دست رفتن آب و پوسیدگیهای قارچی پس از برداشت اشاره نمود. در این پژوهش، خوشههای یکنواخت و عاری از هرگونه بیماری و آسیب فیزیکی دو رقم انگور (قزلاوزوم و حسینی) با استفاده از پوشش خوراکی حاوی نانوذرات تیتانیوم دیاکسید (TiO2) و ایزوله پروتئین سویا (جهت کنترل پوسیدگی پس از برداشت و افزایش عمر انبارمانی) و بدون پوشش خوراکی (کنترل) بستهبندی شدند. سپس خوشهها به مدت 31 روز در سردخانهای با دمای 1±0 درجه سانتیگراد و رطوبت نسبی 5±90 درصد نگهداری شدند و ویژگیهایی نظیر درصد ریزش حبهها، مواد جامد محلول کل (TSS)، اسیدیته قابل تیتراسیون (TA)، pH، محتوای فنول کل، رنگ و شفافیت حبههای انگور، فعالیت آنتیاکسیدانی و میزان قند کل حبههای انگور در فواصل زمانی 6 روزه اندازهگیری شدند. آنالیز آماری نتایج به دست آمده نشان داد که تیمار با نانوذرات TiO2 تاثیر معنیداری را در کاهش ریزش حبههای انگور نسبت به نمونههای کنترل داشت. این تیمار موجب بهبود طعم و مزه، بازارپسندی و کیفیت ظاهری بهتری در مقایسه با نمونههای بدون تیمار نانوذرات TiO2 گردید. همچنین نمونههای تیمار شده با نانوذرات TiO2 و ایزوله پروتئین سویا میزان TSS، TA، فعالیت آنتیاکسیدانی و قند کل، میزان فنول کل بالاتری را از خود نشان دادند. مشاهده گردید هر دو رقم میوه انگور تیمار شده با نانو ذرات TiO2 و ایزوله پروتئین سویا نسبت به نمونههای شاهد کیفیت بالاتری در پایان دوره انبارداری از خود نشان دادند.
