گونهشناسی ارزشهای میراث مدرن
نویسندگان
1 کارشناس ارشد مرمت بافتها و بناهای تاریخی، گروه مرمت ابنیه و بافتهای تاریخی، دانشکده معماری، دانشکدگان هنرهای زیبا، دانشگاه تهران، تهران، ایران
2 دانشیار گروه مرمت ابنیه و بافتهای تاریخی، دانشکده معماری، دانشکدگان هنرهای زیبا، دانشگاه تهران، تهران، ایران
doi
10.22059/jfaup.2022.341204.672758چکیده
در مبحث ارزشهای منابع میراثی همواره مهمترین موضوع نحوهی ارزیابی این ارزشها بوده است. با این حال به دلیل پراکندگی مولفههای ارزیابی ارزش، طیف وسیع انواع میراث و همچنین ذهنی بودن مبحث ارزشها، رسیدن به یک روش جامع به منظور این ارزیابی امری چالشبرانگیز میباشد. توجهها به بحث حفاظت از میراث مدرن خصوصا در مبحث ارزشها به عنوان یکی از ظرفیتهای میراثی جدید در سطح بین المللی پیشینه زیادی ندارد، به همین جهت پرداختن به ارزشهای خاص این میراث میتواند بینش متخصصان را نسبت به ظرفیتهای میراث مدرن ارتقاء دهد. این پژوهش که ماهیتی کیفی دارد، به منظور ورود به مبحث ارزیابی ارزشها با استفاده از تکنیک استدلال منطقی، نخست چهارچوبی را پیشنهاد میدهد. چهارچوبی مفهومی برای ارزیابی ارزشهای میراث که شامل 4 مولفه اصلی (خصیصهها، مراجع ارزیابی، گونهشناسی و کیفیات ارزش) و زیرمولفه های آنها میباشد. این پژوهش سپس با ابزار مطالعات کتابخانهای، اسناد و کنوانسیونها و نظریههای حفاظت میراث مدرن، ارزشهای این گونهی میراثی را واکاوی کرده و با مبنا قرار دادن یک گونه شناسی جهانی، دسته بندی ارزشهای میراث مدرن را تبیین میکند. در نهایت ارزش تازگی، ارزش انعطاف و ارزش جهانی بودن را به عنوان سه وجه تمایز ارزش در میراث مدرن شناسایی و معرفی مینماید.
