واکاوی جایگاه رسول خدا (ص) در دانش الاهی امام
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری مطالعات تاریخ تشیع، دانشگاه ادیان و مذاهب قم
2 دانشیار گروه مطالعات تاریخ تشیع، دانشگاه ادیان و مذاهب
doi
چکیده
چکیده صفت علم و آگاهی در کنار عصمت دو مؤلفه اصلی شکلدهنده ویژگیهای شخصیتی جانشین پیامبر از نگاه شیعه است. مکتب امامیه امام را علاوه بر عهدهداربودن مرجعیت دینی و علمی دارای حق انحصاری الاهی در این حوزه میداند. این نگاه با توجه به جایگاه امامت در منظومه باورهای شیعه استحکام یافته است. چرایی این اعتقاد با نظر به ارتباط امام با عالم غیب و پذیرش مبادی خاص و الاهی برای امام پاسخ داده میشود. بر این اساس، نگاشته حاضر با رویکردی تحلیلی کوشیده است پس از تقسیم منابع دانش امام، با استناد به گزارشها و روایات (فریقین) به آگاهی و علومی بپردازد که از طریق پیامبرn به امام علیj انتقال یافته است. مطابق رهنمود آیات و روایات، علم به احکام و حلال و حرام و همچنین علم به قرآن به واسطه پیامبر اکرمn به ائمه اطهارb منتقل شده است و امام نقش تبیینی و تفسیری در خصوص این موضوعات دارد. از مبادی دانش امام که رسول خداn در بهرهمندی از آن یا انتقالش نقشی تعیینکننده دارد، میتوان به آگاهی از ظاهر و باطن قرآن، کتاب الجامعة، الف باب و جفر ابیض اشاره کرد که نگاشته حاضر در مقام تبیین و تحلیل آن است.