امکان سنجی استفاده از دلالتهای تربیتی سازندهگرایی در قالب نقد هدایتگر در آموزش دروس پایه طراحی معماری
نویسندگان
1 استاد گروه معماری، دانشکده معماری، پردیس هنرهای زیبا، دانشگاه تهران، تهران، ایران.
2 دانشجوی دکتری تخصصی معماری، گروه معماری، پردیس بین المللی کیش، دانشگاه تهران، کیش، ایران
doi
10.22059/jfaup.2022.311150.672534چکیده
امروزه آموزش معماری یکی از موضوعات موردتوجه در پژوهش معماری است. از آنجا که هدف اصلی آموزش در هر رشتهای یادگیری است و کارگاههای طراحی پایه های اصلی آموزش معماری در دانشکده های معماری ایران هستند، فراهم آوری شرایط مناسب یادگیری، بهویژه در کارگاههای معماری، یکی از مهمترین دغدغههای آموزشی/ پژوهشی در معماری به شمار می رود. با توجه به نقش انکارناپذیر کرکسیون در جهتدهی به طراحی معماری در کارگاه های مقدمات طراحی معماری، هدف پژوهش حاضر، بهبود و ارتقای کیفی کرکسیون از طریق استفاده از دلالتهای سازندهگرایی در قالب نقد هدایتگر میباشد که تلاش نماید هر دانشجو را در یافتن پاسخ خود به پرسش طراحی همراهی و راهنمایی کند. این نوشتار در زمره تحقیقات کاربردی به شمار میرود و از روش تحقیق کیفی و از ابزار دلفی استفاده میکند. دادهاندوزی در این پژوهش، مبتنی بر روش اسنادی و برداشتهای میدانی بوده است. نتیجه تحقیق ارائهدهنده راهکارهایی از مجموعه دلالتهای تربیتی نظریه سازندهگرا در قالب 6 باب اصلی (شامل؛ بازتعریف نقشها - ارتقا ابزار و مهارتها – توجه به تمایزات فردی دانشجویان- مواجهه با فرایند و پاسخ های ناصحیح - ساخت و پرداخت ذهنی- ارزیابی و سنجش) در پیشبرد نقد هدایتگر در کارگاه طراحی معماری است.
