بهسازی لرزه ای و تغییر کاربریِ تطبیقیِ دانشکده طراحی دانشگاه هنر اسلامی تبریز، در مجموعه تاریخیِ چرمسازی خسروی

نویسندگان

1 دانش پژوه دکتری معماری اسلامی، گروه معماری و معماری اسلامی، دانشکده معماری و شهرسازی، دانشگاه هنر اسلامی تبریز، تبریز، ایران.

2 دکتری عمران گرایش سازه، دانشکده عمران، دانشگاه صنعتی سهند تبریز، تبریز، ایران.

3 استاد گروه معماری و معماری اسلامی، دانشکده معماری و شهرسازی، دانشگاه هنر اسلامی تبریز، تبریز، ایران.

doi
10.22059/jfaup.2022.322835.672620
چکیده

این پژوهش درصدد دستیابی به اصول بهسازی لرزه­ای در تغییر کاربریِ تطبیقیِ دانشکده طراحی دانشگاه هنر اسلامی تبریز می­باشد. بدین­ترتیب، ضمن واکاویِ مبانی نظری، استفاده از ابزار دقیق، مشخصات کامل مصالح بدست آمد و در محیط نرم­افزارهای مربوطه، براساس جزئیات و مشخصات حاصل از جمع­آوری داده­های میدانی و آزمایشگاهی مدل­سازی و مورد آزمایش فرضی قرار گرفت تا روش و نوع اجرایِ نهایی تصمیم­گیری شود. این تحقیق به لحاظ هدف، کاربردی و از نظر روش در بخش نظری، استدلال منطقی و در بخش مطالعه موردی به روش تجربی می­باشد. نتایج تحلیل نشان داد که در مقاوم­سازی ساختمان مورد مطالعه، محصور کردن دیوارهای بنایی با استفاده از کلاف­های بتنی تاثیر بسزایی در تأمین سطح عملکرد مورد نظر داشته است. از طرفی نتایج تحقیق نشان داد کاربست اصول و ضوابط مقاوم­سازی ساختمان­ها در بناهای تاریخی بایستی با در نظرگرفتن ارزش­های کالبدی و غیرکالبدی آن و توان مهندسی و شرایط مالی و مدیریتی بناهای تاریخی صورت گیرد. همچنین در این خصوص ابزار و مصالح و فناوری­های موجود در جامعه نیز حائز اهمیت می­باشد و چون مقاوم­سازی نیازمند ابزار مخصوص بخود می­باشد، می­بایست تیم­های اجرایی توان فنیِ اجرای چنین فنونی را داشته باشند؛ چراکه حفاظت از ارزش ها اولی بر مقاوم­سازی خواهد بود.