بهسازی لرزه ای و تغییر کاربریِ تطبیقیِ دانشکده طراحی دانشگاه هنر اسلامی تبریز، در مجموعه تاریخیِ چرمسازی خسروی
نویسندگان
1 دانش پژوه دکتری معماری اسلامی، گروه معماری و معماری اسلامی، دانشکده معماری و شهرسازی، دانشگاه هنر اسلامی تبریز، تبریز، ایران.
2 دکتری عمران گرایش سازه، دانشکده عمران، دانشگاه صنعتی سهند تبریز، تبریز، ایران.
3 استاد گروه معماری و معماری اسلامی، دانشکده معماری و شهرسازی، دانشگاه هنر اسلامی تبریز، تبریز، ایران.
doi
10.22059/jfaup.2022.322835.672620چکیده
این پژوهش درصدد دستیابی به اصول بهسازی لرزهای در تغییر کاربریِ تطبیقیِ دانشکده طراحی دانشگاه هنر اسلامی تبریز میباشد. بدینترتیب، ضمن واکاویِ مبانی نظری، استفاده از ابزار دقیق، مشخصات کامل مصالح بدست آمد و در محیط نرمافزارهای مربوطه، براساس جزئیات و مشخصات حاصل از جمعآوری دادههای میدانی و آزمایشگاهی مدلسازی و مورد آزمایش فرضی قرار گرفت تا روش و نوع اجرایِ نهایی تصمیمگیری شود. این تحقیق به لحاظ هدف، کاربردی و از نظر روش در بخش نظری، استدلال منطقی و در بخش مطالعه موردی به روش تجربی میباشد. نتایج تحلیل نشان داد که در مقاومسازی ساختمان مورد مطالعه، محصور کردن دیوارهای بنایی با استفاده از کلافهای بتنی تاثیر بسزایی در تأمین سطح عملکرد مورد نظر داشته است. از طرفی نتایج تحقیق نشان داد کاربست اصول و ضوابط مقاومسازی ساختمانها در بناهای تاریخی بایستی با در نظرگرفتن ارزشهای کالبدی و غیرکالبدی آن و توان مهندسی و شرایط مالی و مدیریتی بناهای تاریخی صورت گیرد. همچنین در این خصوص ابزار و مصالح و فناوریهای موجود در جامعه نیز حائز اهمیت میباشد و چون مقاومسازی نیازمند ابزار مخصوص بخود میباشد، میبایست تیمهای اجرایی توان فنیِ اجرای چنین فنونی را داشته باشند؛ چراکه حفاظت از ارزش ها اولی بر مقاومسازی خواهد بود.