فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

فرم شهری به عنوان الگوی توزیع فضایی فعّالیّتهای انسان می‌تواند نقش مهمی در ارتقا و یا کاهش تاب‌آوری شهری در برابر سوانح ایفا کند. یکی از سوالاتی که در مورد نحوه ارتباط این دو موضوع مطرح می شود این است که آیا فرم شهری در یک مقیاس خاص که متشکل از مولفه‌ها و شاخص‌های مختلف است، می تواند به عنوان یک بعد از تاب‌آوری در کنار دیگر ابعاد آن از قبیل بعد اجتماعی، اقتصادی، زیست‌محیطی، زیرساختی، جامعه‌ای و نهادی در نظر گرفته‌شود و یا فقط برخی از مولفه‌های فرم شهری بر ابعاد تاب‌آوری تاثیر دارند. ازآنجایی که مدل‌سازی این امکان را فراهم می کند که متغیرها از چه مسیرهایی بر یکدیگر اثر می گذارند و اینکه اثرگذاری با چه شدت و جهتی است، در این پژوهش کلانشهر تهران و ۳۶۸ محله آن به عنوان محدوده مطالعاتی انتخاب شد. پس از تبیین مولفه‌‌ها و ابعاد فرم شهری و تاب‌آوری با استفاده از تحلیل عاملی اکتشافی در سطح محلات،  با تدوین دو مدل معادلات ساختاری، ارتباطات میان فرم شهری و تاب‌آوری و مولفه‌های آنها تبیین شد. نتایج حاکی از آن است که با وجود اینکه شاخص ترکیبی فرم شهری ارتباط معنی داری با تاب‌آوری ندارد، مولفه‌های فرم شهری در سطح محلات بر ابعاد تاب‌آوری تاثیرات متفاوتی می‌گذارند.