سرخفامی و تندرنگی در معماری قاجار، رنگپژوهی بر روی 20 پوشانهی حوضخانههای تبریز
نویسندگان
1 دانشیار گروه معماری، دانشکده معماری و شهرسازی، دانشگاه هنر اسلامی تبریز، تبریز، ایران
2 کارشناس ارشد معماری، گروه معماری، دانشکده معماری و شهرسازی، دانشگاه هنر اسلامی تبریز، تبریز، ایران.
doi
10.22059/jfaup.2022.337228.672739چکیده
رنگ به عنوان یکی از عناصر زیباییشناختی در معماری ایران، همواره از جایگاه ویژهای برخوردار بوده است. هدف این پژوهش، رنگشناسی معماری دورهی قاجار و راستیآزمایی انگارهی تندوتیزی و سرزندگی رنگهای بهکاررفته، از طریق پایش فراوانی فامها و پرمایگی رنگی پوشانههای این دوره است. به این منظور تعداد 20 پوشانه از حوضخانههای متعلق به خانههای قاجاری تبریز، انتخاب و مشخصات و محدودههای رنگی آنها با استفاده از سامانههای رنگ مانسل و ISCC-NBS شناسایی شد. همینطور دادههای برگرفته از تصاویر ترسیمی، مبنای تحلیلهای رنگشناسانهی پژوهش قرار گرفت. روش تحقیق از نوع توصیفی-تحلیلی است. یافتهها نشان میدهند پالت رنگآمیزی پوشانهها، عمدتاً شامل سه فام «قرمز، آبی و سبز» است که رنگهای متعلق به فام قرمز با 36/33%، در رتبهی نخست کمیت قرار دارند. سنجش میزان پرمایگی رنگها بیان میکند که غالب رنگهای بهکاررفته از گسترهی رنگی با درجهی اشباع بالا انتخاب شدهاند و این خصیصه، آنها را در محدودهی سرزندگی جای میدهد. رنگ سفید، در کنار رنگ قرمز، از حضوری چشمگیر در ترکیب رنگی پوشانهها برخوردار است و در جلوگیری از تراکم و انباشتگی رنگی، نقشی کلیدی ایفا میکند. این موضوع نشان میدهد طراحان و معماران قاجاری این شهر از درایت و مهارت بالایی برای ساماندهی رنگی برخوردار بودهاند.