مقدمهای بر روش آمایش اسکان موقت(نمونه موردی: بحران زلزله در تهران)
نویسندگان
1 دانشکده فنی مهندسی، گروه عمران
2 دانشکده فنی مهندسی، گروه عمران
3 دانشکده فنی مهندسی، گروه عمران
doi
چکیده
توجه به عمق و وسعت فاجعه پس از زلزله در تهران با عنایت به پیشبینی قریبالوقوعی و شدت آن، مشوق اصلی این پژوهش بود. این نوشتار به دنبال روشی جهت آمادگی و پیشگیری از آسیبها در جهت کنترل و مدیریت آن، به منظور تسریع در امر اسکان موقت بوده است که بنا به ضرورت، از فرآیند آمایش سرزمینی به منظور انتخاب محلهای اقامتی مناسب بهره گرفته شد. در این راستا، بهرهگیری از روشهای صنعتی پیشساخته و پیشبینی تأسیسات زیربنایی مثل ایجاد جادههای دسترسی، تهیه ژنراتورهای برق، تهیه مخازن و لولهکشی آب و فاضلاب در محدودههای مناسبی چون بوستانها، کمربند سبز و نظایر آن با رعایت مسائل زیست محیطی از ضروریات است.روش انجام پژوهش فوق، مطالعات کتابخانهای، روشهای میدانی چون مصاحبه، پرسشنامه، تشکیل کار گروههای تخصصی، بازدید، عکسبرداری و بررسی نمونههای منتخب، روش خبرگان و قضاوت مهندسی، رجوع و بهرهگیری از تکنیکهای تحلیل بهمنظور ارزیابی نیازها بوده است. در ادامه، موارد فوق تجزیه و تحلیل شده و سرانجام جمعبندی و راهکارها ارائه گردیده است.