کشف و توصیف انواع تلویح در فارسی محاوره ای با توجه به فرهنگ فارسی زبانان تهران
نویسندگان
1 زبان شناسی، علوم و تحقیقات تهران، دانشگاه آزاد اسلامی
2 عضو هیات علمی گروه زبانشناسی/دانشگاه تربیت مدرس
3 استاد زبانشناسی ،گروه زبانشناسی، دانشگاه تربیت مدرس
doi
چکیده
در زبان فارسی تلویح نقش مهمی در گفتمان دارد، همچنین استنباط آن از طرف شنونده بسیار مهم میباشد. هدف از این تحقیق تحلیل دادههای زبان فارسی با توجه به فرهنگ فارسی زبانان در تهران و طبقهبندی انواع تلویح بر اساس رویکردهای مختلف میباشد. مسئلهای که وجود دارد این است که سخنگویان فارسی زبان پیام مورد نظر گوینده را چگونه استنباط مینماید. این پژوهش با توجه به موضوع مقاله مبتنی بر روش توصیفی-تحلیلی است که دادهها به روش میدانی از مکالمات روزمره مردم عادی کوچه و خیابان شهر تهران بدست آمده است. برای بدست آوردن و استخراج جملات تلویحی،50 ساعت از مکالمههای فارسیزبانان در 13 موقعیت متفاوت ضبط و ثبت شده است. بعد از استخراج جملات حاوی تلویح، آنها را طبقهبندی نموده و بر اساس فرضیه-های تحقیق مورد توصیف و تحلیل کیفی قرار گرفتند. دستاورد تحقیق نشان میدهد که تلویح در ارتباطات و تعاملات فارسیزبانان در قالب معنای تلویحی به صورت تلویح مکالمهای عام، تلویح سنجشی،تلویح مکالمهای خاص و تلویح قراردادی بازنمایی میشود و همچنین ساخت های دستوری همچون جملات شرطی و ساخت پرسشهای توضیحی میتواند با پیشفرض موارد خاص در بوجود آوردن متون دارای معانی تلویحی تاثیرگذار باشد.در پایان به این نتیجه رسیدیم که بافت موقعیت و فرهنگ عامل بسیار تعیین کننده و موثری در تحلیل مکالمات بودند. چرا که معانی و تفاسیر در بافت موقعیت قابل دستیابی بودند.
