قبض و بسط بتوارگی کالایی، مصرف گرایی و مصرف شهری در شهرهای میانی (نمونه مطالعه: رشت و قزوین)
نویسندگان
1 دانشکده شهرسازی، پردیس هنرهای زیبا، دانشگاه تهران
2 دانشکده شهرسازی، پردیس هنرهای زیبا، دانشگاه تهران
doi
10.22059/jfaup.2022.333201.672712چکیده
چندپارگی شهری، گسیختگی، افتراق شهری و قطبی شدن، نتیجه بتوارگی کالایی، مصرفزدگی و مصرف اراضی شهر میباشد. در ایران نیز، با غلبه اقتصاد متکی بر خدمات و پیامدهای رقابتهای فرساینده شهری و منطقهای، این جریان سلطه یافته و مصرف اراضی در فرایندی از اشغال، انحلال، بازسازی و ادغام را موجب می شود. لذا مسئله نظری و تجربی این مقاله تمرکز بر مصرفگرایی شهری در شهرهای میانی ایران است. چون در متون شهرسازی رابطه میان فرهنگ مصرفی و مصرف شهری هنوز تبیین روشنی ندارد، هدف پژوهش تبیین و ارائه مدل تحلیلی برای سنجش این رابطه است و روش آن از حیث هدف کاربردی و تبیینی است. با تکیه بر مدل فضایی شهر مصرفیِ حاصل از تحلیل عاملی اکتشافی (9 عامل با 40 متغیر)، شهرهای رشت و قزوین مورد مقایسه تطبیقی قرارگرفتهاند. تثبیت مدل به کمک تحلیل عاملی تاییدی منتج به مدلی با 7 متغیر مکنون مرتبه اول و به ترتیب 42 متغیر مکنون مرتبه دوم برای رشت و 22 مورد برای قزوین گردید. نتایج نشان می دهد هردو نمونه، شهری مصرفی بوده و بازنمودهای فضایی فرهنگ مصرفی، حداقل در 4 مولفه مشهود است؛ تفاوتهای به دست آمده، تبیین کننده تفاوتهای فرهنگی و جغرافیایی این دو شهر از حیث مصرفگرایی شهری است.