مقایسه دو سیستم کشت نیمهسنتی و مکانیزه برنج با استفاده از شاخصهای انرژی و اقتصادی (مطالعه موردی: شهرستان دورود)
نویسندگان
1 گروه مهندسی تولید و ژنتیک گیاهی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه لرستان، خرم آباد، ایران
2 گروه مهندسی کشاورزی، دانشگاه ملی مهارت، تهران، ایران.
3 گروه مهندسی تولید و ژنتیک گیاهی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه لرستان، خرم آباد، ایران
4 گروه مهندسی تولید و ژنتیک گیاهی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه لرستان، خرم آباد، ایران
doi
10.22034/csrar.2024.389574.1330چکیده
با توجه به روند رو به رشد جمعیت جهان، اهمیت مطالعات انرژی در بخش کشاورزی روبه افزایش است. این تحقیق در سال 1401 بهمنظور مقایسه دو سیستم کشت نیمهسنتی و مکانیزه برنج در شهرستان دورود با استفاده از شاخصهای انرژی و اقتصادی انجام شد. بدین منظور، از شاخصهای مختلف انرژی (انرژی خالص، بهرهوری انرژی، کارایی مصرف انرژی، انرژی مخصوص و کارایی مصرف آب) و اقتصادی (کل هزینههای تولید، درآمد ناخالص، درآمد خالص و نسبت سود به هزینه) استفاده شد. میزان کل انرژی ورودی به سیستمهای کشت نیمهسنتی و مکانیزه بهترتیب 139666/34 و 136228/19 مگاژول در هکتار بود. بیشترین میزان مصرف انرژی در سیستمهای نیمهسنتی و مکانیزه بهترتیب مربوط به سوخت فسیلی (65/96 و 66/49 درصد)، آب آبیاری (17/17 و 16/62 درصد) و کود نیتروژن (10/97 و 10/94 درصد) بود. میزان انرژی خالص، بهرهوری انرژی، کارایی مصرف انرژی و انرژی مخصوص در سیستم کشت نیمهسنتی برابر 11381/66 مگاژول بر هکتار، 0/04 کیلوگرم بر مگاژول، 1/08 و 23/92 مگاژول در هکتار بود. این درحالی بود که در سیستم کشت مکانیزه این مقادیر برابر 29419/81 مگاژول بر هکتار، 0/05 کیلوگرم بر مگاژول، 1/22 و 21/49 مگاژول در هکتار بدست آمد. درآمد خالص در سیستمهای کشت مکانیزه و نیمهسنتی برابر 989714780 و 813695300 ریال بدست آمد. روی هم، روش کشت مکانیزه بر اساس شاخصهای اقتصادی و انرژی نسبت به روش کشت نیمهسنتی برنج برتر بود. برای افزایش سهم انرژیهای تجدیدپذیر و کارایی مصرف انرژی نیز میتوان با آبیاری بر اساس نیاز گیاه و کاهش سوخت فسیلی برای آبیاری مزارع به این مهم دست یافت.