منابع ایده پردازی معماری و سهم هر یک در فرایند طراحی دانشجویان و معماران (نمونه موردی: دانشجویان معماری دانشگاه شهید بهشتی)
نویسندگان
1 دانشکده معماری و شهرسازی، دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران
2 گروه معماری، دانشکده معماری و شهرسازی، دانشگاه شهید بهشتی
doi
10.22059/jfaup.2022.310743.672533چکیده
روشن است که هر ایدة طراحی معماری از جایی نشأت میگیرد و منبعی برای ایدهپردازی وجود دارد. ولی منابع ایدهپردازی معماری کدامند و هر کدام چه سهمی در فرایند شکل گیری ایدهها دارند؟ پاسخدهی به پرسش یاد شده، پیشتر در مقالهای با عنوان «منابع ایدهپردازی معماری»، با تمرکز بر فرایند ایدهپردازی چند تن از معماران حرفهای، پیگیری شده است. مقالة حاضر، پرسش یاد شده را با تمرکز بر فرایند ایدهپردازیِ دانشجویان معماری در مقاطع و سالهای مختلف تحصیلی، پی میگیرد. به این ترتیب هم دیدواقعی تری نسبت به منابع ایدهپردازی فراهم میآید و امکان مقایسه عملکرد طراحان خبره و مبتدی ممکن میشود. در پیمایش میدانیِ پژوهش حاضر، به عنوان نمونه موردی، فرایند ایدهپردازی 121 نفر از دانشجویان معماری دانشگاه شهیدبهشتی مورد بررسی قرار گرفت و منابع ایدهپردازی ایشان به دو دستة "عوامل معطوف به مسئله" و "عوامل معطوف به طراح" تقسیم و سهم آنها تعیین گردید. تحلیل آماری توصیفی و استنباطی بر روی دادهها، مشخص کرد که "عوامل معطوف به مسئله" سهم بیشتری را در شکل-گیری ایدههای دانشجویان داشته است. این یافته با مطالعه بر معماران حرفهای مطابقت دارد ولی نسبت «عوامل معطوف به مسئله» به «عوامل معطوف به طراح» در منابع ایدهپردازی دانشجویان، در مقایسه با طراحان خبره، بسیار بیشتر است.
