اثر کاربرد تلفیقی مایکوریزا با ورمی‌کمپوست و کودهای شیمیایی بر تولید ریشه و بذر شیرین‌بیان و کارایی زراعی کوددهی

نویسندگان

1 الف) گروه تولید و ژنتیک گیاهی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه شهید باهنر کرمان، کرمان، ایران ب) پژوهشکده فناوری تولیدات گیاهی، پژوهشگاه افضلی‌پور، دانشگاه شهید باهنر کرمان، ایران

2 الف) پژوهشکده فناوری تولیدات گیاهی، پژوهشگاه افضلی‌پور، دانشگاه شهید باهنر کرمان، ایران ب) موسسه تحقیقات ثبت و گواهی بذر و نهال، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، کرمان، ایران

3 دانشجوی کارشناسی ارشد اکولوژی گیاهان زراعی، گروه تولید و ژنتیک گیاهی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه شهید باهنر کرمان، کرمان، ایران

4 الف) گروه تولید و ژنتیک گیاهی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه شهید باهنر کرمان، کرمان، ایران ب) پژوهشکده فناوری تولیدات گیاهی، پژوهشگاه افضلی‌پور، دانشگاه شهید باهنر کرمان، ایران

doi
10.22034/csrar.2025.483807.1443
چکیده

اثر تلقیح با مایکوریزا در شرایط کاهش کاربرد کودهای شیمیایی و آلی بر تولید ریشه و کارایی زراعی کوددهی، اجزای عملکرد و عملکرد بذر شیرین‌بیان (Glycyrrhiza glabra L.) طی دو سال زراعی 01-1400 و 02-1401 بررسی شد. تیمارهای مورد ارزیابی شامل 1) شاهد؛ 2) تلقیح با مایکوریزا؛ 3) 100 درصد ورمی‌کمپوست (8 تن در هکتار)؛ 4) 50 درصد ورمی‌کمپوست؛ 5) 50 درصد ورمی­کمپوست + مایکوریزا؛ 6) 100 درصد کود شیمیایی؛ 7) 50 درصد کود شیمیایی و 8) 50 درصد کود شیمیایی + مایکوریزا بودند. نتایج نشان داد که بیشترین عملکرد ریشه از تیمار 50 درصد ورمی­کمپوست + مایکوریزا حاصل شد که با تیمارهای 100 درصد ورمی‌کمپوست، 100 درصد کود شیمیایی و 50 درصد کود شیمیایی تفاوت معنی‌داری نشان نداد اما نسبت به شاهد 42/5 درصد و نسبت به تیمار 50 درصد ورمی­کمپوست، 40 درصد عملکرد ریشه را بهبود داد که منجر به افزایش کارایی زراعی این تیمار در مقایسه ­با سایر تیمارها شد. همچنین بیشترین عملکرد بذر از تیمار 100 درصد ورمی­کمپوست حاصل شد که حاصل افزایش قابل توجه در تعداد غلاف و بذر در واحد سطح بود. کاهش کوددهی منجر به کاهش معنی‌دار عملکرد و اجزای عملکرد بذر شد. همچنین، تلقیح مایکوریزا به‌تنهایی، از کارایی لازم برای بهبود عملکرد ریشه و بذر برخوردار نبود. می­توان این­گونه نتیجه گرفت که برای تولید ریشه، تلقیح با مایکوریزا در شرایط  50 درصد میزان کاربرد ورمی‌کمپوست (4 تن در هکتار) و برای تولید بذر، کاربرد مقادیر بالای ورمی‌کمپوست (8 تن در هکتار)​ ممکن است راهبردهای مناسبی برای مدیریت تغذیه شیرین‌بیان باشند.