فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

امنیت سکونت یکی از چالش­های اساسی در سکونتگاه­های خودرو است؛ بطوری که از دیدگاه سازمان اسکان بشر، ناامنی سکونت به عنوان چرخه فلاکت و شاخص محرومیت در این نواحی یاد می­شود. با توجه به جایگاه امنیت سکونت در ارتقای سکونتگاه­های خودرو، می­توان این پرسش را مطرح نمود که "چه معیارهایی بر شکل­گیری امنیت سکونت در سکونتگاه­های خودرو تأثیرگذار می­باشند؟". در راستای پاسخ به پرسش فوق، دیدگاهی دو سطحی از امنیت سکونت پیشنهاد شده که مطابق آن، ادراک امنیت سکونت به طور همزمان از طریق مؤلفه­های قانونی، عرفی و جمعی صورت می­گیرد. روش­شناسی پژوهش حاضر بر مبنای روش علی-تحلیلی بوده و از ابزارهای پیمایش و پرسشنامه، و تکنیک­های تحلیل عاملی و معادلات ساختاری به منظور سنجش کارایی الگوی پیشنهادی در سکونتگاه­های خودرو منطقه کلانشهری تهران استفاده شده است. نتایج تحقیق گویای آن است که الگوی تدوین شده دارای برازش قابل قبولی بوده و حدود 90 درصد از واریانس امنیت سکونت در سطح اطمینان 99.9 درصد توسط مدل توضیح داده شده است. بررسی میزان تأثیرات مؤلفه­ها بر ادراک امنیت سکونت نشان می­دهد که معیارهای وجود شبکه­های حمایتی (با ضریب 0.947)، انسجام و همبستگی اجتماعی (با ضریب 0.753) و نوع تصرف و سند مالکیت (با ضریب 0.650) بیشترین تأثیر را بر امنیت سکونت داشته­اند.