چارچوب شناسایی، تحلیل و بررسی قرارگاههای رفتاری در طراحی فضاهای مسکن- نمونه موردی منطقه فرهنگشهر شیراز
نویسندگان
1 3rd Goldasht, Moaaliabaad
2 دانشگاه شیراز، دانشکده هنر و معماری، گروه معماری
3 دانشیار بخش معماری دانشکده هنر و معماری، دانشگاه شیراز، ایران
doi
10.22059/jfaup.2021.306903.672503چکیده
کیفیت ساماندهی رفتاری بر فضا و نحوه ساماندهی فرم ها اثرگذار است، لذا شناخت الگوهای رفتاری، باعث افزایش آگاهی معماران نسبت به میزان پاسخگویی شیوه طراحی به نیازهای رفتاری کاربران میگردد و که نتیجه این آگاهی رویکرد منطقی و غیر کلیشهای در طراحی است. لذا این پژوهش به بررسی، شناسایی و تحلیل قرارگاههای رفتاری در فضای مسکونی میپردازد. میزان تطابق طراحی فضایی در کاربری مسکونی کنونی با نیازمندیهای فضایی در زندگی روزمره این پرسش را مطرح میکند که معماری معاصر ایران تا چه میزان توانسته است فضایی مناسب خواستها و تمایلات رفتاری انسان امروزی را طراحی کند. این پژوهش توصیفی-تحلیلی بوده و با استفاده از بررسی غیرمداخلهگرانه نمونههای عینی، به همراه کاربست ابزارهای محققساخته شامل جدولهای شناسایی قرارگاههای رفتاری و مشخصات ترسیم شده توسط کاربران، اطلاعات را جمعآوری مینماید. یافتههای این پژوهش به شناخت قرارگاههای رفتاری، شبکهی الگوهای مکان-رفتار و خصوصیات و ویژگیهای زمانی و مکانی آنها میانجامد. این پژوهش در پی شناخت شاخصههای مکان-رفتار، فهم صحیح و واقعنگرانهای از شبکه رفتار فضایی، بررسی میزان تداخل قرارگاههای رفتاری و شدت و ضعف و اثرگذاری آن در فضای خانههای امروزی در منطقه فرهنگشهرشیراز است. نتایج پژوهش به ارائه روشی جهت پاسخ بهینه فضایی به رفتارهای دلخواه و درخور زیستی میانجامد.