نظام نیارش گنبدخانة کهن کاشان (گنبدخانه مسجد جمعه)
نویسندگان
1 عضو هیت علمی دانشکده معماری و هنر دانشگاه کاشان و مدیر اجرایی مجله مطالعات معماری ایران
2 دانشکده معماری و شهر سازی/ دانشگاه شهید بهشتی
doi
10.22059/jfaup.2021.312670.672544چکیده
گنبد، فرمی است که تأثیر بسزایی در شکلگیری ساختارها و مناظر معماری ایران دارد. شناخت انواع، شیوههای ساخت، و عملکرد سازهای آن همواره دغدغه معماران و محققان بودهاست. این پژوهش، به گنبدخانه مسجد جامع کاشان، از معدود بناهای کهن و پابرجا پس از زلزلههای ویرانگر منطقه پرداختهاست. تاکنون به معماری و فنساخت این بنا پرداخته نشده است و بررسی آن نمایانگر تمایزاتی با گنبدهای مشابه است. هدف پژوهش، مستندنگاری، بررسی پیشینة تاریخی، تزیینات و شیوة ساخت این گنبدخانه است. راهبرد پژوهش توصیفی ـ تحلیلی و تفسیری-تاریخی است. پژوهش با حضور در بنا، کار میدانی و همچنین مطالعه منابع کتابخانهای و اسناد شفاهی برای کنترل یافتهها و درک فنون بهکاررفته و آگاهی از فرایند ساخت انجامشدهاست. یافتههای پژوهش نشانمیدهد که گنبد متعلق به دوره ایلخانی و بهصورت دوپوسته گسسته است که با استفاده از فنِ شاهنگ و زنجیر و شابلون متحرک ساختهشده؛ شکل قوس گنبد داخلی، منحنی ریسمان آویختهاست. نتایج پژوهش ضمن شناسایى دقیق اجزا و چگونگى کاربرد مصالح و خشخاشىها در گنبد، نشانگر تشابه سلسله مراتب فن ساخت در منطقه، در مقایسه با گنبدخانهی چند بنای همدوره خود است. تزئینات ایوان و محراب، نمونه منحصربهفردی از کاربندی و مقرنس است.