ارزیابی برخی از شاخصهای فیزیولوژیکی مؤثر بر رشد گیاه گندم (Triticum aestivum)تحت تأثیر محلولپاشی تنظیمکنندههای رشد در شرایط تنش شوری و آبی
نویسندگان
1 گروه زراعت و اصلاح نباتات، واحد اصفهان (خوراسگان)، دانشگاه آزاد اسلامی، اصفهان، ایران
2 مرکز تحقیقات اصلاح و تولید بذر، واحد اصفهان (خوراسگان)، دانشگاه آزاد اسلامی، اصفهان، ایران
3 بخش تحقیقات خاک و آب، مرکز تحقیقات و آموزش کشاورزی و منابع طبیعی اصفهان، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، اصفهان، ایران
4 گروه زراعت و اصلاح نباتات، واحد اصفهان (خوراسگان)، دانشگاه آزاد اسلامی، اصفهان، ایران
5 گروه زراعت و اصلاح نباتات، واحد اصفهان (خوراسگان)، دانشگاه آزاد اسلامی، اصفهان، ایران
doi
10.22034/csrar.2024.387466.1323چکیده
به منظور بررسی اثر محلولپاشی تنظیمکنندههای رشد جیبرلیکاسید، سالیسیلیکاسید و سیتوکینین بر خصوصیات فیزیولوژیک گیاه گندم، آزمایشی به صورت کرتهای یکبار خرد شده با سه تکرار در سال زراعی 1401-1400 در دو مزرعه ایستگاه تحقیقات کشاورزی و علوم دامی شهرستان گلپایگان بهعنوان محیط غیر شور (هدایت الکتریکی آب آبیاری برابر با 1/5 دسی زیمنس بر متر) و مزارع دشت شمال شهرستان گلپایگان بهعنوان محیط شور (هدایت الکتریکی آب آبیاری برابر با 10 دسی زیمنس بر متر) اجرا شد. تیمارهای آزمایش شامل تنش آبی در دو سطح آبیاری بر اساس 90 و 120 میلیمتر تبخیر از تشتک کلاس A در کرتهای اصلی و محلولپاشی تنظیمکنندههای رشد سالیسیلیکاسید، جیبرلیکاسید و سیتوکینین با غلظت 100 پیپیام و تیمار شاهد (محلولپاشی با آب معمولی) در کرتهای فرعی قرار گرفتند. محیط غیرشور و سطح آبیاری 90 میلیمتر تبخیر از تشتک کلاس A نسبت به محیط شور و سطح آبیاری 120 میلیمتر تبخیر، باعث افزایش 36 درصدی شاخص سطح برگ، 38 درصدی ماده خشک کل، سرعت اسیمیلاسیون خالص، سرعت رشد نسبی، سرعت رشد محصول، کلروفیل aو b شد. اثر متقابل محیط × تنظیمکنندههای رشد بر کلروفیل a و b بهترتیب باعث افزایش 64 و 68 درصدی و اثر متقابل سطوح آبیاری × تنظیمکنندههای رشد بر کلروفیل a و b بهترتیب باعث افزایش 68 و 70 درصدی میزان کلروفیل شد.