اثرات روش کشت، کم آبیاری، مالچ و کود نیتروژن بر جمعیت علف هرز و ناخالصیهای ریشه چغندرقند
نویسندگان
1 گروه مهندسی آب، دانشکده آب و خاک، دانشگاه زابل، زابل، ایران
2 گروه مهندسی آب، دانشکده آب و خاک، دانشگاه زابل، زابل، ایران
3 دانشجوی دکتری آبیاری و زهکشی، گروه مهندسی آب، دانشکده آب و خاک، دانشگاه زابل، زابل، ایران
4 مؤسسه تحقیقات فنی و مهندسی کشاورزی، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، کرج، ایران
5 موسسه تحقیقات اصلاح و تهیه بذر چغندرقند، کرج، ایران
doi
10.22034/csrar.2024.383637.1317چکیده
در این پژوهش اثرات آرایش و روش کشت، مالچ، رژیم آبیاری و کود نیتروژن در آبیاری نواری تیپ بر جمعیت علف هرز و عناصر ریشه چغندرقند بررسی شد. آزمایش بهصورت فاکتوریل بر پایه طرح بلوکهای کامل تصادفی در سه تکرار در مزرعهای در حوضه آبریز دریاچه ارومیه طی دو فصل زراعی 1397 و 1398 انجام شد. عامل اول شامل کاربرد یا عدم کاربرد مالچ و عامل دوم شامل دو روش کشت (نشائی و بذری)، چهار آرایش کشت نشائی، دو رژیم آبیاری و سه سطح کود نیتروژن بود. براساس نتایج، اثر روش کشت بر جمعیت علف هرز در سطح پنج درصد در هر دو سال معنیدار بود. میانگین جمعیت علف هرز در آرایش تک ردیفه (50*50*50) در سال اول و دوم بهترتیب 86 و 77 درصد نسبت به میانگین آرایشهای دو ردیفه (40*50، 40*60 و 50*50) بیشتر بود. اثر مالچ در کشت نشائی و بذری و رژیم آبیاری و کود نیتروژن در کشت نشائی بر جمعیت علف هرز در هر دو سال معنیدار نبود. جمعیت علف هرز در تیمار مالچدار در سال اول و دوم بهترتیب 11 و 6 درصد بیشتر از تیمار بدون مالچ بود. اثر روش کشت بر مقدار نیتروژن مضره و سدیم ریشه چغندرقند در هر دو سال در سطح پنج درصد، معنیدار بود. با افزایش مقدار کود نیتروژن، نیتروژن مضره، سدیم، پتاسیم و ملاس در ریشه چغندرقند در هر دو سال افزایش یافت. بنابراین با تغییر روش کشت از بذری به نشائی و آرایش کشت میتوان جمعیت علف هرز را بیش از 50 درصد کاهش داد.