اثرات روش کشت، کم آبیاری، مالچ و کود نیتروژن بر جمعیت علف هرز و ناخالصی‎های ریشه چغندرقند

نویسندگان

1 گروه مهندسی آب، دانشکده آب و خاک، دانشگاه زابل، زابل، ایران

2 گروه مهندسی آب، دانشکده آب و خاک، دانشگاه زابل، زابل، ایران

3 دانشجوی دکتری آبیاری و زهکشی، گروه مهندسی آب، دانشکده آب و خاک، دانشگاه زابل، زابل، ایران

4 مؤسسه تحقیقات فنی و مهندسی کشاورزی، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، کرج، ایران

5 موسسه تحقیقات اصلاح و تهیه بذر چغندرقند، کرج، ایران

doi
10.22034/csrar.2024.383637.1317
چکیده

در این پژوهش اثرات آرایش و روش کشت، مالچ، رژیم آبیاری و کود نیتروژن در آبیاری نواری تیپ بر جمعیت علف هرز و عناصر ریشه چغندرقند بررسی شد. آزمایش به‎صورت فاکتوریل بر پایه طرح بلوک‎های کامل تصادفی در سه تکرار در مزرعه‎ای در حوضه آبریز دریاچه ارومیه طی دو فصل زراعی 1397 و 1398 انجام شد. عامل اول شامل کاربرد یا عدم کاربرد مالچ و عامل دوم شامل دو روش کشت (نشائی و بذری)، چهار آرایش کشت نشائی، دو رژیم آبیاری و سه سطح کود نیتروژن بود. براساس نتایج، اثر روش کشت بر جمعیت علف هرز در سطح پنج درصد در هر دو سال معنی‎دار بود. میانگین جمعیت علف هرز در آرایش تک ردیفه (50*50*50) در سال اول و دوم به‎ترتیب 86 و 77 درصد نسبت به میانگین آرایش‎های دو ردیفه (40*50، 40*60 و 50*50) بیشتر بود. اثر مالچ در کشت نشائی و بذری و رژیم آبیاری و کود نیتروژن در کشت نشائی بر جمعیت علف هرز در هر دو سال معنی‎دار نبود. جمعیت علف هرز در تیمار مالچ‎دار در سال اول و دوم به‎ترتیب 11 و 6 درصد بیشتر از تیمار بدون مالچ بود. اثر روش کشت بر مقدار نیتروژن مضره و سدیم ریشه چغندرقند در هر دو سال در سطح پنج درصد، معنی‎دار بود. با افزایش مقدار کود نیتروژن، نیتروژن مضره، سدیم، پتاسیم و ملاس در ریشه چغندرقند در هر دو سال افزایش یافت. بنابراین با تغییر روش کشت از بذری به نشائی و آرایش کشت می‎توان جمعیت علف هرز را بیش از 50 درصد کاهش داد.