اثر محلولپاشی متانول بر برخی واکنشهای فیزیولوژیکی گیاه لوبیا تحت تنش خشکی
نویسندگان
1 گروه زراعت و اصلاح نباتات، دانشگاه پیام نور، ایران
doi
10.22034/csrar.2025.503631.1468چکیده
بهمنظور بررسی اثر محلولپاشی متانول بر برخی واکنشهای فیزیولوژیکی لوبیا چشمبلبلی در شرایط تنش خشکی، آزمایشی بهصورت کرتهای یکبار خردشده در قالب طرح بلوکهای کامل تصادفی در سه تکرار در تابستان سال 1400 در منطقه دزفول اجرا گردید. در این تحقیق تنش خشکی بهصورت دور آبیاری در چهار سطح (آبیاری پس از 80، 110، 140 و 170 میلیمتر تبخیر از تشتک تبخیر کلاس A)، بهعنوان فاکتور اصلی و محلولپاشی مقادیر (صفر، 10، 20 و 30 درصد حجمی متانول به همراه دو گرم در لیتر گلیسین) بهعنوان فاکتور فرعی در نظر گرفته شد. نتایج آزمایش نشان داد که شرایط تنش خشکی هدایت روزنهای، شدت تعرق، غلظت CO2 زیر روزنهای، سرعت فتوسنتز، محتوای نسبی آب برگ و شاخص کلروفیل را کاهش داد؛ درحالیکه باعث افزایش محتوای پرولین، نشت الکترولیتها، میزان آنتوسیانینها و فلاونوئیدها گردید. تیمار محلولپاشی متانول نیز بر تمامی صفات موردبررسی بهجز شدت تعرق و آنتوسیانینها اثر معنیداری داشت و این تأثیر در محلولپاشی با 30 درصد حجمی متانول به حداکثر خود رسید. در شرایط آبیاری پس از 170 میلیمتر تبخیر، محلولپاشی با 30 درصد حجمی متانول موجب افزایش معنیدار هدایت روزنهای (89 درصد)، غلظت CO2 زیر روزنهای (20 درصد)، سرعت فتوسنتز (67 درصد)، شاخص کلروفیل (31 درصد) و میزان آنتوسیانینها (12 درصد) و کاهش 27 درصدی در میزان نشت الکترولیتها نسبت به تیمار عدم محلولپاشی (شاهد) در این شرایط گردید. بنابراین، میتوان کاربرد 30 درصد حجمی متانول را بهعنوان یک سازوکار مؤثر بر مکانیسمهای فیزیولوژیکی گیاه لوبیا چشمبلبلی در تحمل تنش خشکی و تعدیل اثر منفی آن توصیه نمود.